Νίκαια: Εδώ διάλεξαν να μείνουν ο Αδάμ και η Εύα

 

Η Νίκαια (Nice) είναι η πέμπτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας και πρωτεύουσα του διαμερίσματος Αλπ-Μαριτίμ. Αποτελεί τον πρώτο προορισμό της Νότιας Γαλλίας, καθώς είναι πόλη φεστιβαλική έξι μήνες το χρόνο και κοσμοπολίτικη καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους με 19 μουσεία και γκαλερί. 


Η Νίκαια ιδρύθηκε γύρω στο 350 π.Χ. από Έλληνες της Μασσαλίας και δόθηκε το όνομά της προς τιμήν της Νίκης, θεάς που προσωποποιούσε τη νίκη. Η πόλη σύντομα έγινε ένα από τα πιο σημαντικά εμπορικά λιμάνια της ακτής της Ληγουρίας, με κύριο ανταγωνιστή της τη ρωμαϊκή πόλη Τσεμενέλουμ, η οποία συνέχισε να υπάρχει ως ξεχωριστή πόλη μέχρι την εποχή της Λομβαρδικής εισβολής. Τα ερείπια του Τσεμενέλουμ βρίσκονται στο Σιμιέ, σήμερα συνοικία της Νίκαιας. Το 1860 η Νίκαια δόθηκε στη Γαλλία με τη Συνθήκη του Τορίνο.

Μεγάλα ιστορικά ξενοδοχεία, επαύλεις, κήποι και ανάκτορα έχουν να διηγηθούν πολλά από το παρελθόν και τον πλούτο του τόπου. Το πιο γραφικό κομμάτι της Νίκαιας είναι η παλιά πόλη με τα στενά σοκάκια, τα καφέ, τα εστιατόρια και τα ταβερνεία. Εδώ υπάρχει η αγορά Saleya, η εκκλησία της Misericorde, ο πεζόδρομος με την υπαίθρια αγορά λουλουδιών και αγροτικών προϊόντων, ενώ στον πεζόδρομο της Cours Saleya βρίσκεται το σπίτι όπου έζησε αρκετά χρόνια ο Matisse.

Ο πιο διάσημος δρόμος της πόλης είναι η παραλιακή Promenade des Anglais με μήκος περίπου 6 χιλιομέτρων, πεζοδρομημένη λωρίδα, με 14 ιδιωτικές παραλίες και 5 ιδιωτικές, διαδρόμους ποδηλασίας και skate, κήπους. Εδώ, μπροστά στο εμβληματικό ξενοδοχείο «Negresco», έκανε τις βόλτες της η αγγλική αριστοκρατία του 19ου αιώνα. Ένας τοπικός θρύλος αναφέρει ότι η Παραλία των Αγγέλων ήταν το μέρος που διάλεξαν να μείνουν ο Αδάμ και η Εύα, όταν εκδιώχθηκαν από τον Παράδεισο.

Είναι αδιανόητο να πας στη Νίκαια και να μην απολαύσεις τη θέα από το λόφο Castle Hill. Μπορείς να πας με ασανσέρ, ανεβαίνει επίσης και ένα τρενάκι μέχρι ένα σημείο. Αξιόλογο είναι και το Parc du Chateau, Νίκαια, που προσφέρει πανοραμική θέα στην Παλιά Πόλη. Ένας τεχνητός καταρράκτης κι ένας παλιός πύργος συμπληρώνουν την εικόνα σε αυτό το όμορφο πάρκο στη νότια άκρη της πόλης.

Το φαγητό κατά γενική ομολογία είναι υπέροχο, ιδιαίτερα τα θαλασσινά, ενώ φημισμένο είναι το ελαιόλαδο από την ποικιλία ελιάς Cailletier. Οι ντόπιοι συνιστούν να δοκιμάσετε την μπουγιαμπέσα (bouillabaisse), παραδοσιακό πιάτο της Ριβιέρας, την τοπική σαλάτα niçoise, τις κρέπες στο Chez Thérésa δίπλα στην αγορά Cours Saleya και το παγωτό στη Gelateria Azzuro.
Η πόλη έχει το προσωνύμιο Nice la Belle (Nissa La Bella), που θα πει Νίκαια η Όμορφη, κάτι που αποτελεί και τον τίτλο του ανεπίσημου ύμνου της Νίκαιας, που γράφτηκε το 1912 από τον Μενίσα Ροντέλι. Δικαιολογημένα η πόλη υπήρξε στέκι γνωστών ζωγράφων, όπως ο Μαρκ Σαγκάλ, ο Ανρί Ματίς, η Νίκη ντε Σαιν Φαλ και ο Αρμάν Φερναντέζ. Το έργο τους έχει τιμηθεί σε πολλά μουσεία της πόλης, όπως το Μουσείο Μάρκ Τσαγκάλ, το Μουσείο Ματίς και το Μουσείο Τέχνης της Νίκαιας. Προς το τέλος της Promenade Paillon, κοντά στην Place Garibaldi, βρίσκεται το Μουσείο Μοντέρνας και Σύγχρονης Τέχνης (MAMAC). Άλλα κοντινά μουσεία που αξίζει να επισκεφτείτε είναι το Μουσείο Marc Chagall και λίγο πιο μακριά, το Μουσείο Henri Matisse. Κοντά στο Μουσείο Chagall και δίπλα στον σταθμό των τρένων, βρίσκεται η ορθόδοξη ρωσική εκκλησία του Αγίου Νικολάου. 

Αν έχετε χρόνο να πάτε στη μικρή παραθαλάσσια πόλη Antibes, όπου υπάρχει το Musee Picassο. Ο ζωγράφος έζησε αρκετά χρόνια εδώ. Η βόλτα σας θα ολοκληρωθεί με περιπλάνηση στην πεζοδρομημένη Παλιά Πόλη και στην πανάκριβη συνοικία Cap d’Antibes, πάνω σε μια φυσική χερσόνησο στο δυτικό άκρο της πόλης. Ο Καζαντζάκης, που ζούσε στην Antibes, έλεγε για την Γαλλική Ριβιέρα, «είναι σαν την Ελλάδα, αλλά πιο ειρηνικά». Ένα ακόμη πλεονέκτημα της Νίκαιας, είναι ότι βρίσκεται πολύ κοντά και σε άλλες όμορφες τοποθεσίες της Γαλλικής Ριβιέρας, όπως είναι το Μονακό, οι Κάννες, η Έζε και το Μεντόν.

Στη φωτογραφία: Το ψυχρό απογευματινό φως, ακριβώς όπως φαίνεται από το κατάστρωμα ενός από τα πολυτελή γιοτ που οργανώνουν κρουαζιέρες στην περιοχή.