ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ

Κλικ στην Τουρκία! Εκατοντάδες άνθρωποι επισκέπτονται το Όρος Νεμρούτ, που φημίζεται σαν μέρος όπου μπορεί να παρακολουθήσει κανείς την ομορφότερη ανατολή και δύση του ηλίου στον κόσμο. Το Νεμρούτ βρίσκεται στη νοτιοδυτική Τουρκία, όχι μακριά από τον άνω ρου του Ευφράτη. Ανήκει στην οροσειρά του Ταύρου και απέχει 86 χιλιόμετρα βόρεια του Αντιγιαμάν. Στην κορυφή του βρίσκεται ταφικό-λατρευτικό σύμπλεγμα των ύστερων ελληνιστικών χρόνων δημιουργημένο από τον Αντίοχο Α’. Το σημερινό όνομα του όρους προέρχεται από τον μυθικό βασιλιά Νεμρώδ, ο οποίος αναφέρεται τόσο στη Βίβλο, όσο και στο Κοράνι. Το όρος Νεμρούτ, από το 1987, συγκαταλέγεται στον κατάλογο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ και περιλαμβάνει έναν τύμβο ύψους 50 μέτρων και διάμετρου 150 μέτρων, καθώς και πολλά γιγάντια έργα που ανήκουν στο Βασίλειο της Κομμαγηνής.
Στο Περιβόλι της Παναγίας! Το Άγιον Όρος είναι η ανατολικότερη από τις τρεις χερσονήσους της Χαλκιδικής. Έχει μήκος περίπου 60 χλμ., πλάτος 8 μέχρι 12 χλμ. και καλύπτει μια έκταση περίπου 360 τ.μ., ενώ η υψηλότερη κορυφή του είναι το όρος Άθως που φτάνει στα 2000 μέτρα. Γύρω από την ονομασία και την παλαιότερη ιστορία του Όρους υπάρχουν πολλοί και διάφοροι θρύλοι και παραδόσεις. Οι αρχαίοι ονόμαζαν Ακτή ολόκληρη τη χερσόνησο, ενώ το ’Αθως προέρχεται από μυθικό Θρακιώτη γίγαντα που κατά την τιτανομαχία έριξε τον τεράστιο βράχο και σχηματίστηκε η χερσόνησος. Οι πηγές αναφέρουν την ύπαρξη επτά πολισμάτων κατά τους προχριστιανικούς χρόνους: Σάνη, Θύσσος, Κλεωναί, Δίον, Ολόφυξος, Ακρόθωοι, Απολλωνία. Σημαντικό γεγονός στην αρχαία ιστορία του είναι η διάνοιξη της διώρυγας στο στενό κομμάτι της χερσονήσου από τον Ξέρξη το 481 π.Χ. Η μετονομασία της χερσονήσου του ’Άθω σε Άγιον Όρος έγινε στην ουσία από το λαό και επισημοποιήθηκε με ιδιαίτερο χρυσόβουλο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του μονομάχου στα μέσα του 11ου αιώνα. Σύμφωνα με την παράδοση, η Θεοτόκος με τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, παραπλέοντας τον Άθω, μετά από θαλασσοταραχή, αποβιβάστηκαν κοντά στην Μονή Ιβήρων και εκεί η Παναγία θαυμάζοντας το τοπίο ζήτησε από τον Υιό της να της παραχωρήσει το Όρος ως δώρο. Έτσι καθιερώθηκε το Άγιον Όρος ως "Περιβόλι της Θεοτόκου".
Σινά, το Θεοβάδιστον Όρος! Το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης στο όρος Σινά, το οποίο χτίστηκε τον 6ο αιώνα από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, μεσουρανούσε στα χρόνια του Βυζαντίου. Σήμερα όμως φαντάζει σαν προκεχωρημένο φυλάκιο, καθώς στο γυμνό τοπίο της χερσονήσου Σινά έχουν απομείνει μόνο λίγοι Βεδουίνοι. Ωστόσο η Αγία Αικατερίνη, που δεσπόζει στο σημείο απ΄ όπου ο Θεός απευθύνθηκε στον Μωυσή στέλνοντάς τον να παραλάβει τις Δέκα Εντολές, παραμένει για τους πιστούς τριών θρησκευτικών δογμάτων (χριστιανικό, εβραϊκό και ισλαμικό) μέρος ενός ιερού εδάφους. Η απομονωμένη κοινότητα των ορθοδόξων μοναχών, οι οποίοι τώρα κατοικούν εκεί, διατηρεί ιερές παραδόσεις που έχουν παραμείνει αναλλοίωτες μέσα στους αιώνες.
Κλικ στο Άμπου Ντάμπι! Το Τζαμί του Σεΐχη Ζάιντ (Sheikh Zayed Grand Mosque). Εξωτερικά είναι κατάλευκο και περιβάλλεται από πισίνες, ενώ μέσα είναι ζωγραφισμένο με λουλούδια στο πάτωμα και στους τοίχους, που δημιουργούν στον επισκέπτη την αίσθηση ότι βρίσκεται σε έναν εικονογραφημένο κήπο.
Regensburg, η πόλη των βασιλιάδων! Όποιος πιστεύει ότι μια μεσαιωνική πόλη με 2.000 χρόνια ιστορίας μπορεί να είναι κάπως ανιαρή, απατάται. Το Regensburg είναι ο,τιδήποτε άλλο εκτός από απαρχαιωμένο. Αυτό το μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς αναβιώνει όχι μόνο στην ιστορία των ιστορικών κτιρίων, αλλά και ανάμεσά τους. Το Regensburg συγκρίνεται άνετα με άλλες μεγάλες πόλεις της Γερμανίας, όχι μόνο επειδή είναι η πόλη με τις περισσότερες μπυραρίες στη χώρα. Επιπλέον είναι μια από τις πιο πλούσιες περιοχές της Γερμανίας, όπου έχουν την έδρα τους εταιρείες-κολοσσοί, όπως η Siemens, η φαρμακευτική Boehringer Ingelheim και η Schott Glas. Αξίζει να δείτε: - Gutenberg Museum: Στο Μουσείο του Γουτεμβέργιου υπάρχουν, μεταξύ άλλων, δύο από τις «Βίβλους» που τύπωσε το 1455 ο πατέρας της τυπογραφίας. - Πανεπιστήμιο J. Gutenberg: Με παράδοση 500 και πλέον ετών, 36.000 φοιτητές, είναι ένα από τα σημαντικότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της Γερμανίας. - Augustinerstrasse: Εως τον 17ο αιώνα ήταν ο κεντρικός εμπορικός δρόμος. Σήμερα εδώ θα βρείτε δεκάδες καφέ, εστιατόρια και μαγαζιά με τουριστικά είδη. - Ναός Αγίου Στεφάνου: Με 200.000 επισκέπτες τον χρόνο, όλοι σπεύδουν στη γοτθικού ρυθμού εκκλησία για να δουν τα υπέροχα βιτρό που ζωγράφισε εκεί ο Μαρκ Σαγκάλ (1887-1985). - Kunsthalle Mainz: Το τοπικό μουσείο μοντέρνας τέχνης εντυπωσιάζει με τον κεκλιμένο πύργο του (έχει κλίση 7 μοιρών) και φιλοξενεί πάντα ενδιαφέρουσες εκθέσεις. Για βόλτες προτιμήστε την Παλιά Πόλη, που αποπνέει αύρα άλλης εποχής.
Επικοινωνούν μεταξύ τους μόνο με ...σφυρίγματα! Στο χωριό Αντιά στο Κάβο Ντόρο, στη Νότια Εύβοια, ανάμεσα στις κορυφές Αηδόνι και Μηλιά, του όρους Όχη και σχεδόν 40 χιλιόμετρα μακριά από την Κάρυστο, οι λιγοστοί κάτοικοι χρησιμοποιούν ένα δικό τους κώδικα επικοινωνίας, τα σφυρίγματα. Κάποιος που δεν μιλάει τη ...γλώσσα τους ακούγοντας τη, δεν αναγνωρίζει καμία λέξη παρά μόνο διαφορετικού είδους σφυρίγματα. Κι όμως κάθε σφύριγμα αντιστοιχεί σε ένα γράμμα της αλφαβήτου με αποτέλεσμα η σύνθεσή τους, να δημιουργεί ολόκληρες λέξεις και προτάσεις. Μοναδική στην Ελλάδα και σπάνια παγκοσμίως (εντοπίστηκε σε ένα χωριό της Τουρκίας, σε ένα των Κανάριων Νήσων και στην οροσειρά του Ατλαντα), λέγεται ότι δημιουργήθηκε από την ανάγκη να επικοινωνήσουν οι άνθρωποι από μεγάλες αποστάσεις - από τις πλαγιές των βουνών, εν προκειμένω. Κάποια εκδοχή θέλει τη σφυριά να επινοήθηκε για την προστασία των κατοίκων από ληστές ή άλλου είδους επιδρομές. Μέσω των σφυριγμάτων, μπορούσε να προειδοποιήσει ο ένας τον άλλο για τον επερχόμενο κίνδυνο από σχετικά μεγάλη απόσταση και χωρίς κανείς άλλος να καταλαβαίνει. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι σφυρικτές γλώσσες έχουν χρησιμοποιηθεί κατά καιρούς σε περιόδους πολέμου για μυστικές συνεννοήσεις. Λέγεται ότι ένας είδος σφυριάς χρησιμοποιούσαν και οι Έλληνες αντάρτες στα βουνά. Στα Πυρηναία, στο χωριό Πο, υπήρχε μια αντίστοιχη γλώσσα, αλλά εξαφανισμένη. Οι άνθρωποι κατάφεραν και την αναβίωσαν, και μάλιστα την έχουν βάλει ως μάθημα στα πανεπιστήμια μαζί με την τοπική διάλεκτο Ουσιτά. Μέλημα των κατοίκων είναι να κάνουν το πάν για τη διάσωσή της και πρώτα απ’ όλα για την αναγνώρισή της ως άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας και κατόπιν της UNESCO.
Λίμνη Κρεμαστών, η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Ελλάδας! Δημιουργήθηκε μετά την κατασκευή του φράγματος, το 1965, από την συσσώρευση υδάτινων όγκων των ποταμών Αχελώου, Αγραφιώτη, Ταυρωπού και Τρικεριώτη. Η λίμνη βρίσκεται ανάμεσα στους νομούς Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας οι οποίοι ενώνονται μέσω της Γέφυρας της Επισκοπής και έχει χωρητικότητα 4.750.000.000 κυβικά νερού. Η απαράμιλλη ομορφιά της λίμνης με τα γαλαζοπράσινα νερά, τα φιόρδ που δημιουργούνται, αλλά και τα πολυάριθμα μικρά νησάκια που στέκουν διάσπαρτα θα μαγέψουν πραγματικά τον επισκέπτη κάνοντας τον να νομίζει ότι βρίσκετε σε κάποιο εξωτικό προορισμό. Οι λάτρεις των σπορ αλλά και της δράσης γενικότερα δε θα μείνουν ανικανοποίητοι καθώς στην περιοχή μπορεί να δοκιμάσει κανείς canoe kayak και rafting. Η θέση «Τσαγκαράλωνα», κοντά στα Φιδάκια Ευρυτανίας, προσφέρει μαγευτική θέα στη λίμνη Κρεμαστών και τη γέφυρα Επισκοπής. Εξ ίσου όμορφη είναι η θέα στη λίμνη Κρεμαστών τόσο από την Επισκοπή Ευρυτανίας (σύγχρονος γραφικός οικισμός, χτισμένος σε λόφο), όσο και από το Τριπόταμο Ευρυτανίας (κοντά στο χωριό βρίσκεται η ιστορική μονή της Τατάρνας, που ιδρύθηκε το 1555/1556 και ήταν άλλοτε γνωστή ως μονή της Παναγίας της Φανερωμένης). Ξεχωριστή αναφορά πρέπει να γίνει στη "Γέφυρα του Μανώλη", ένα ιστορικό διατηρητέο μνημείο της λίμνης Κρεμαστών, που χρονολογείται από το 1654 και καλύπτεται εν μέρει, κατά περιόδους, ανάλογα με τη στάθμη των νερών της λίμνης. Σύμφωνα με την παράδοση, η γέφυρα οφείλει την ονομασία της στον πρωτομάστορα Μανώλη, ο οποίος καταγόταν από τη Δάφνη Ευρυτανίας.
Δίον, μνημεία στη σκιά του Ολύμπου! Στους πρόποδες του Oλύμπου, κάτω από το βουνό όπου ζούσαν οι Δώδεκα θεοί, οι Mακεδόνες έφτιαξαν ένα σπουδαίο ιερό για να λατρεύουν το Δία. Tο Δίον εκτός από ιερός χώρος λατρείας εξελίχθηκε σε μεγάλη πόλη, ήκμασε, έλαμψε και με τους αιώνες παρήκμασε, καταστράφηκε από τους Οστρογότθους κι εγκαταλείφθηκε λόγω πλημμύρας ή σεισμού κατά τον 5ο αιώνα. Βρισκόμαστε 15 χλμ. από την Κατερίνη για να περπατήσουμε στους ίδιους δρόμους ΒΑ του Ολύμπου, ανάμεσα σε αγάλματα που στέκουν περήφανα ακόμα, και παραστάσεις έργων του Ευριπίδη που φιλοξενούνταν στο αρχαίο θέατρο του τετάρτου αιώνα. Η πόλη αναδείχτηκε σε κύριο ιερό χώρο των Μακεδόνων κατά τα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα, όταν ο βασιλιάς Αρχέλαος Α΄ πρόσφερε μεγάλες θυσίες στο ιερό του Ολυμπίου Διός και των Μουσών και καθιέρωσε την οργάνωση αθλητικών και θεατρικών αγώνων διάρκειας 9 ημερών, τα Ολύμπια εν Δίω, προς τιμήν τους. Ο Φίλιππος Β΄ και ο Μέγας Αλέξανδρος γιόρταζαν στο Δίον τις μεγάλες νίκες τους κι εδώ έστησε ο Αλέξανδρος το μεγαλοπρεπές «Σύνταγμα του Γρανικού», μια γλυπτική σύνθεση 25 ιππέων σε φυσικό μέγεθος, στην οποία απεικονίζονται οι σύντροφοί του που έπεσαν στην ομώνυμη μάχη ( το έργο μεταφέρθηκε στη Ρώμη το 2ο π.Χ. αιώνα από τον ύπατο Καικίλιο Μέτελλο ). Ο εκχριστιανισμός των κατοίκων της περιοχής φαίνεται από την παλαιοχριστιανική βασιλική του 4ου αιώνα. Στο Δίον αρχαία ιστορία και φυσική ομορφιά ενώνονται μπροστά στον επισκέπτη σε ένα μυθικό σκηνικό: αρχαία ιερά, ελληνιστικά και ρωμαϊκά θέατρα, πλακοστρωμένες οδοί, θέρμες με πισίνες και ψηφιδωτά, ωδείο, ρωμαϊκά σπίτια, επαύλεις και παλαιοχριστιανικές βασιλικές. Στο μουσείο, ξεχωρίζουν το ιερό του Δία, η έπαυλη του Διονύσου με τα θαυμαστά ψηφιδωτά, τα ρωμαϊκά δημόσια λουτρά σε έκταση τεσσάρων στρεμμάτων, το ιερό της Δήμητρας πιο έξω από τα τείχη της πόλης και το μνημείο των Ασπίδων. Ολόκληρη η αρχαία πόλη Δίον παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον, ενώ στο μουσείο του ομώνυμου χωριού θα δείτε την εκπληκτική «ύδραυλις», ένα από τα ελάχιστα αρχαία μουσικά όργανα που έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα. Δεξιά της εισόδου του αρχαιολογικού χώρου βρίσκεται το μεγάλο θέατρο του Δίου, που τους καλοκαιρινούς μήνες ζωντανεύει φιλοξενώντας το Φεστιβάλ Ολύμπου. Δεξιά, εντός της εισόδου, μας υποδέχεται μια λίμνη, η οποία αποτελεί ένδειξη για τη λατρεία των μουσών στην περιοχή. Αν φτάσετε μέχρι εδώ πάτε λίγο βόρεια του Δίου στο ρέμα του Oρλιά (ή Oυρλιά, επειδή όταν φουσκώνει ουρλιάζει...) όπου υπάρχουν περίφημα τοπία, φανταστικοί καταρράκτες και μικρές παραδεισένιες λιμνούλες με θαυμάσια χρώματα.
Πλαταμώνας, το στολίδι της Πιερίας! Η προέλευση του ονόματός του, δεν είναι ακριβής. Το Λεξικό των Λίντλ-Σκοτ, αναφέρει την προέλευση της ονομασίας από τη φράση «πλατύς γιαλός». Άλλη παράδοση, θέλει την περιοχή να παίρνει το όνομά της είτε από τα πολλά πλατάνια, είτε από τις πλατιές αμμουδιές. Το Κάστρο του Πλαταμώνα, αποτελεί το πιο αξιόλογο μνημείο της Πιερίας και ένα από τα πιο επιβλητικά της Βόρειας Ελλάδας. Κατά τα βυζαντινά και μεσαιωνικά χρόνια, ο Πλαταμώνας συνδέθηκε με αυτό το ενετικό κάστρο. Κτίστηκε από Λομβαρδούς Σταυροφόρους κατά το 1204 με στόχο τον έλεγχο της περιοχής της Μακεδονίας. Πολλούς αιώνες μετά, και ενώ μεσολάβησαν καταλήψεις από Τούρκους και Έλληνες, το 1941, το Κάστρο του Πλαταμώνα, χρησιμοποιήθηκε από τους Νεοζηλανδούς ως οχυρό. Στο εντυπωσιακό ενετικό κάστρο του Πλαταμώνα, το καλοκαίρι πραγματοποιούνται θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Ολύμπου. Πέρα από το Κάστρο του Πλαταμώνα, έχουμε κι άλλους λόγους να βάλουμε στην ταξιδιωτική μας ατζέντα την Πιερία. Είναι το χιονοδρομικό στο Ελατοχώρι, τα κουκλίστικα χωριά, όπως ο Παλαιός Παντελεήμονας και η Άνω Σκοτίνα και ο μοναδικός αρχαιολογικός χώρος στο Δίον.
Κλικ στις βουνοκορφές της Πίνδου! Κτισμένο στις δύο όχθες του Αώου το πανέμορφο ορεινό χωριό των Ιωαννίνων η Bωβούσα είναι το βορειότερο και πιο απόμακρο από τα χωριά του Ανατολικού Ζαγοριού. Καλωσορίζει τον επισκέπτη με ένα μεγάλο πέτρινο τοξωτό γεφύρι που στέκεται πάνω από τον ορμητικό Αώο από το 1748, συνδέοντας τους δύο μαχαλάδες εκατέρωθεν του ποταμού. Η ντόπια γλώσσα που ομιλείται είναι η βλάχικη και βρίσκεται στα 1.000 μέτρα υψόμετρο. Εικάζεται πως το όνομά της το πήρε από τη βοή των ορμητικών νερών του Αώου που την τέμνει στα δύο (Βοοούσα=> Βωβούσα). Η σημαντικότερη δραστηριότητα των κατοίκων είναι η υλοτομία. Ο καλύτερος λόγος για να βρεθείτε στην περιοχή δεν είναι άλλος από το Ορεινό Φεστιβάλ Βωβούσας, μοναδικό στο είδος του σε ολόκληρη την Ελλάδα. Η εικόνα της Βωβούσας, περιτριγυρισμένη από θεόπυκνα αδιαπέραστα δάση με οξιές, έλατα και μαυρόπευκα, είναι κάτι που δεν ξεχνιέται εύκολα.
Πήγες στη Ρώμη; Να πας και στη Trastevere! Την αποκαλούν Μονμάρτρη της Ιταλίας και Νέα Ορλεάνη της Ευρώπης. Δεν είναι τυχαίο που ο Γούντι Άλεν τη διάλεξε για τα γυρίσματα της ταινίας "Στη Ρώμη με Αγάπη", το 2012. Βρίσκεται στη δυτική όχθη του ποταμού Τίβερη και νότια της Πόλης του Βατικανού. Ο τόπος αυτός έκανε την περιοχή να γίνει (από τους ρωμαϊκούς χρόνους) ένα κεντρικό λιμάνι της πόλης (Ripa Grande), συνδέοντας τη Ρώμη με την περιοχή Όστια και τη θάλασσα. Κατά τη Ρωμαϊκή Περίοδο (754 - 509 π.Χ.), η περιοχή του Trastevere ήταν μια εχθρική γη που ανήκε στους Ετρούσκους και κατοικούνταν από εργάτες των οποίων οι δραστηριότητες τους είχαν να κάνουν με τον ποταμό Τίβερη, όπως ναυτικοί, λιμενεργάτες, ψαράδες, έμποροι κλπ. Υπήρχαν και πολλοί μετανάστες από την Ανατολή, κυρίως Εβραίοι και Σύριοι, και για το λόγο αυτό στην περιοχή χτίστηκαν ναοί αφιερωμένοι σε ανατολικές θεότητες. Εκτός από τους Εβραίους το Τραστέβερε μετέπειτα κατοικήθηκε επίσης από χριστιανούς που ασκούσαν διάφορα επαγγέλματα (σιδηρουργοί, πωλητές, εργάτες) κ.λ.π. Χάρη στην ευημερία της αυτοκρατορικής περιόδου, πολλές προσωπικότητες εύπορων Ρωμαίων και Αυτοκρατόρων είχαν αποφασίσει να χτίσουν βίλες και Ρωμαϊκές επαύλεις στο Τραστέβερε, μεταξύ άλλων και ο Ιούλιος Καίσαρας με το Horti Caesaris. Σήμερα, τα στενά μεσαιωνικά σοκάκια στο Trastevere φιλοξενούν μοντέρνα εστιατόρια, cafes, αλλά και δημοφιλή clubs, αποτελώντας αγαπημένο στέκι της Ρώμης. Η καρδιά του Τραστέβερε είναι η πλατεία Piazza Di Santa Maria (Πιάτσα ντι Σάντα Μαρία) και η εκκλησία της Santa Maria in Trastevere. Ανάμεσα στα αξιοθέατα της περιοχής, μπορείτε να επισκεφθείτε: - Τα ερείπια ενός ναού της Συρίας που έχουν βρεθεί στο Villa Sciarra. - Την εκκλησία της Santa Maria in Trastevere. - Τα ερείπια μιας ρωμαϊκής βίλας, των οποίων οι τοιχογραφίες διατηρούνται στο μουσείο Palazzo Massimo. - Το Excubitorium, το οποίο ήταν ένα είδος αστυνομικών κρατητηρίων στην αρχαία ρωμαϊκή εποχή και βρίσκεται περίπου 8 μέτρα κάτω από το επίπεδο του εδάφους. - Επίσης, αξίζει μια βόλτα στο νησάκι Tiberina. Την ημέρα, η περιοχή αποπνέει μια διακριτική πολυτέλεια, καθώς κατακλύζεται από λάτρεις του καλού κρασιού. Σαν πέφτει ο ήλιος, πλανόδιοι καλλιτέχνες, μουσάτοι με πατίνια και ενθουσιώδεις διασκεδαστές κάνουν αισθητή την παρουσία τους στα αμέτρητα κλαμπ, μπαρ και στις πλατείες του Trastevere σε κρίσεις απερίσκεπτης ανεμελιάς και αδιάκριτου ενθουσιασμού.
Είναι τόσο μεγάλη, που κάποτε την ονόμαζαν «πέλαγος». Ο λόγος για τη λίμνη Τριχωνίδα ή Απόκουρος, τη μεγαλύτερη λίμνη της Ελλάδας, που βρίσκεται ανάμεσα στα όρη Παναιτωλικό και Αράκυνθο. Εάν σταθείς στην όχθη της και κοιτάξεις τριγύρω, δεν διακρίνεις παρά μονάχα νερό, όσο φτάνει το μάτι. Τα περίπου 100 τετραγωνικά χιλιόμετρα της υδάτινης επιφάνειάς της ποτίζουν εδώ και αιώνες χωράφια, ελαιώνες και κάμπους με εσπεριδοειδή. Γι’ αυτόν τον λόγο και η ανθρώπινη παρουσία γύρω από τη λίμνη παρέμεινε σταθερή μέσα στον χρόνο. Η λίμνη Τριχωνίδα ενώνεται με τη λίμνη Λυσιμαχία στα νότια του Αγρινίου με τα περίφημα γεφύρια του Αλαήμπεη, με τις 370 καμάρες κατά το παρελθόν. Τις δύο λίμνες ύμνησε ο Κωστής Παλαμάς: «Ξέρω δυο λίμνες ξωτικές, δυο λίμνες αδερφάδες με του χωριού, με του νερού, με του χλωρού τα κάλλη. Για ονειροπλέκτες έρωτες και για τραγουδιστάδες. Τη λίμνη τ΄ Αγγελόκαστρου του Βραχωριού την άλλη.» Οι πρώτοι κάτοικοι της Αιτωλίας, όπως ονομαζόταν η περιοχή στην αρχαιότητα, ήταν οι Κουρήτες, και τους ακολούθησαν οι Ιωνες, οι Επειοί, οι Βοιωτοί και οι Αιολείς. Οι πιο πιστοί κάτοικοι της Τριχωνίδας ήταν και είναι οι ψαράδες που ακόμα και σήμερα ρίχνουν τα δίχτυα τους στα βαθιά, καθαρά νερά της, αναζητώντας τη νόστιμη, λιμνίσια αθερίνα, που υπάρχει μόνο εδώ. Ο ασφαλτοστρωμένος δρόμος, που ολοκληρώνει τον γύρο της λίμνης, έχει μήκος περίπου 70 χιλιόμετρα και προσεγγίζεται εύκολα είτε από το Αγρίνιο είτε από τη Ναύπακτο. Απέχει 6 χλμ., από τα γραφικά χωριά Θέρμο, Μυρτιά, Καψοράχη και Δαφνιά.
Στα Μετέωρα θα σας εντυπωσιάσει η Mονή Μεταμορφώσεως ή Μεγάλο Μετέωρο, του Αγ. Νικολάου Αναπαυσά, η μονή Βαρλαάμ, αλλά και οι μονές Ρουσανού και της Αγ. Τριάδας. Πόσοι όμως έχετε συνδυάζει την επίσκεψη στα Μετέωρα και με δράση στα υπέροχα αλπικά τοπία του Ασπροποτάμου κάνοντας rafting, hiking ή 4x4 jeep tour; 50 χλμ. απο τα Μετέωρα και την Καλαμπάκα, στα «Τρία Ποτάμια», ενώνονται δύο από τα κυριότερα ρέματα του Αχελώου, ο Κρανιδιώτης και ο Ασπροπόταμος σχηματίζοντας τον κύριο ποταμό, ο οποίος, ύστερα από μια πορεία 220 χλμ., καταλήγει στο Ιόνιο Πέλαγος.
Λίμνη Κρεμαστών, η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Ελλάδας! Δημιουργήθηκε μετά την κατασκευή του φράγματος, το 1965, από την συσσώρευση υδάτινων όγκων των ποταμών Αχελώου, Αγραφιώτη, Ταυρωπού και Τρικεριώτη. Η λίμνη βρίσκεται ανάμεσα στους νομούς Αιτωλοακαρνανίας και Ευρυτανίας οι οποίοι ενώνονται μέσω της Γέφυρας της Επισκοπής και έχει χωρητικότητα 4.750.000.000 κυβικά νερού. Η απαράμιλλη ομορφιά της λίμνης με τα γαλαζοπράσινα νερά, τα φιόρδ που δημιουργούνται, αλλά και τα πολυάριθμα μικρά νησάκια που στέκουν διάσπαρτα θα μαγέψουν πραγματικά τον επισκέπτη κάνοντας τον να νομίζει ότι βρίσκετε σε κάποιο εξωτικό προορισμό. Οι λάτρεις των σπορ αλλά και της δράσης γενικότερα δε θα μείνουν ανικανοποίητοι καθώς στην περιοχή μπορεί να δοκιμάσει κανείς canoe kayak και rafting. Η θέση «Τσαγκαράλωνα», κοντά στα Φιδάκια Ευρυτανίας, προσφέρει μαγευτική θέα στη λίμνη Κρεμαστών και τη γέφυρα Επισκοπής. Εξ ίσου όμορφη είναι η θέα στη λίμνη Κρεμαστών τόσο από την Επισκοπή Ευρυτανίας (σύγχρονος γραφικός οικισμός, χτισμένος σε λόφο), όσο και από το Τριπόταμο Ευρυτανίας (κοντά στο χωριό βρίσκεται η ιστορική μονή της Τατάρνας, που ιδρύθηκε το 1555/1556 και ήταν άλλοτε γνωστή ως μονή της Παναγίας της Φανερωμένης). Ξεχωριστή αναφορά πρέπει να γίνει στη "Γέφυρα του Μανώλη", ένα ιστορικό διατηρητέο μνημείο της λίμνης Κρεμαστών, που χρονολογείται από το 1654 και καλύπτεται εν μέρει, κατά περιόδους, ανάλογα με τη στάθμη των νερών της λίμνης. Σύμφωνα με την παράδοση, η γέφυρα οφείλει την ονομασία της στον πρωτομάστορα Μανώλη, ο οποίος καταγόταν από τη Δάφνη Ευρυτανίας.
Θαύμα της φύσης με Guinness! Το Φαράγγι του Βίκου είναι ένα απο τα πιο ξακουστά στη χώρα μας. Κάποιοι το παρομοιάζουν με το "Γκράντ Κάνιον της Ελλάδας". Βρίσκεται 30 χιλιόμετρα βορειοδυτικά των Ιωαννίνων και εκτείνεται ανάμεσα στα χωριά Τσεπέλοβο και Κλειδωνιά, από το κεντρικό Ζαγόρι μέχρι λίγο πριν την Κόνιτσα. Επίσης, κοντά στο φαράγγι βρίσκονται τα χωριά: Καπέσοβο, Κουκούλι, Κήποι, Βραδέτο, Μονοδένδρι, Αρίστη, κ.α. Είναι το βαθύτερο φαράγγι παγκοσμίως, σύμφωνα με το Βιβλίο Guinness. Η χλωρίδα της περιοχής περιλαμβάνει σπάνια βότανα, αρκετά από αυτά με φαρμακευτικές ιδιότητες. Στην περιοχή επίσης ενδημούν 5 είδη φυτών τα οποία δεν απαντώνται πουθενά αλλού στον κόσμο. Η πανίδα περιλαμβάνει πολλά σπάνια είδη (π.χ. νεροκότσυφας, χιονότσιχλα, μαυροτσικλητάρα, χρυσαετός, σταυραετός, κ.α.). Επίσης, η περιοχή αποτελεί καταφύγιο για είδη όπως το αγριογούρουνο, το αγριόγιδο, το ζαρκάδι, τον αγριόγατο, την αρκούδα, κ.α. Για το λόγο αυτό, από το 1973 έχει χαρακτηριστεί Εθνικός Δρυμός και προστατεύεται. Το φαράγγι έχει μήκος 20 χιλιόμετρα και σε πολλά σημεία του το βάθος ξεπερνάει τα 1.000 μέτρα. Στο στενότερο σημείο του το φαράγγι έχει πλάτος (άνοιγμα) μόλις 2 μέτρα. Ο παραπόταμος του Αώου, Βοϊδομάτης, που το διατρέχει, έχει νερό μόνο εποχικά.
Κλικ στη Βουδαπέστη! Το συγκρότημα των λουτρών Gellert χτίστηκε το 1912-13 σε στους πρόποδες του ομώνυμου λόφου. Η πρώτη αναφορά για την ύπαρξη ιαματικών νερών χρονολογείται στον 13ο αιώνα. Κατά τον Μεσαίωνα στο σημείο αυτό υπήρχε νοσοκομείο. Τα λουτρά που χτίστηκαν εδώ από τους Οθωμανούς αναφέρονται από τον περιηγητή Εβλιγιά Τσελεμπί. Το 1945, το ξενοδοχείο καταστράφηκε, αλλά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ξαναχτίστηκε και εκσυγχρονίστηκε. Στα λουτρά υπάρχει και ινστιτούτο υδροθεραπείας. Σίγουρα πρόκειται για εντυπωσιακά λουτρά, αλλά είναι πολύ τουριστικά και στην τιμή "τσιμπιμένα". Εναλλακτικά, υπάρχουν τα λουτρά Széchenyi, που αποτελούν το μεγαλύτερο spa της Ευρώπης, με νερά που φτάνουν τους 77 βαθμούς Κελσίου. Εξίσου εντυπωσιακά είναι τα τουρκικά λουτρά Rudas που βρίσκονται στη βάση του λόφου Gellert.
Φουτζι-γιάμα, ο κοιμισμένος γίγαντας! Είναι το ψηλότερο βουνό της Ιαπωνίας, με υψόμετρο της κορυφής του πάνω από το επίπεδο της θάλασσας 3.776 μέτρα και κοιμάται από το 1707 όπου είχε και την τελευταία του έκρηξη. Αν και οι γεωλόγοι ανησυχούν για την δραστηριότητα του και φοβούνται με μια νέα έκρηξη, το όρος Φούτζι γοητεύει μοναδικά μέχρι και σήμερα. Βρίσκεται περίπου εκατό χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Τόκιο, από όπου είναι ορατό τις καθαρές ημέρες. Από το 2013 ανήκει στα Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η κορυφή θεωρείται ιερή από την αρχαιότητα και ήταν απαγορευμένος τόπος για τις γυναίκες μέχρι τη μεταρρυθμιστική Περίοδο Μέιτζι. Ο πρώτος Ευρωπαίος που ανέβηκε στο βουνό ήταν ο Sir Rutherford Alcock το 1860. Η δημοφιλέστερη εποχή για οδοιπορία και ορειβασία στο βουνό είναι τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, οπότε τα καταφύγια και οι άλλες εγκαταστάσεις λειτουργούν, όπως και η γραμμή λεωφορείων μέχρι τον «πέμπτο σταθμό». Το Όρος Φούτζι απετέλεσε ιστορικά συχνό θέμα στην ιαπωνική τέχνη. Το γνωστότερο έργο είναι το αριστούργημα του χαράκτη Χοκουσάι, «36 όψεις του Όρους Φούτζι».
Η εκκλησία με τα 17 δέντρα στη στέγη της! Το εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας αποτελεί ένα αξιόλογο προορισμό, ως παράκαμψη στο δρόμο για Καλαμάτα, κοντά στα δημοφιλή χωριά όπως η Καρύταινα, η Δημητσάνα και η Ανδρίτσαινα. Παρότι μικρό σε μέγεθος το ναϊδριο εντυπωσιάζει κάθε επισκέπτη με τα 17 πανύψηλα δέντρα στη σκεπή του χωρίς ίχνος ρίζας στο κάτω μέρος της στέγης ή το εσωτερικό του. Ο ναός της Αγίας Θεοδώρας αποτελεί μοναδικό φαινόμενο και αξιόλογο αξιοθέατο της Αρκαδίας. Η εκκλησία κτίστηκε μεταξύ του 1050-1100 προς τιμήν της οσιομάρτυρος Θεοδώρας. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Βάστα της Μεγαλόπολης σε μια κατάφυτη ειδυλλιακή ρεματιά με πυκνό δάσος από θεόρατες βελανιδιές. Η οδική πρόσβαση γίνεται από το Ίσαρι, μετά από μια πανέμορφη κατηφορική διαδρομή.
Τα υπέροχα συντριβάνια του Πέτερχοφ! To Πέτερχοφ, το οποίο στα γερμανικά σημαίνει «Η αυλή του Πέτρου», απέχει 47 χιλιόμετρα από την Αγία Πετρούπολη. Είναι ένας δήμος στην περιοχή Πετροντβόρτσοβι, που βρίσκεται στη νότια ακτή του κόλπου της Φινλανδίας. Το παλάτι είχε καταληφθεί από τους Ναζί κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και υπέστη σοβαρές ζημιές. Μετά την επίπονη ανακαίνισή του έγινε το καμάρι της περιοχής. Αναμφισβήτητα είναι η καλύτερη πρόταση για ημερήσια εκδρομή από την Αγία Πετρούπολη. Το Πέτερχοφ δελεάζει τους επισκέπτες με τις Ρωσικές Βερσαλλίες του, ένα υπέροχο παλάτι στη Βαλτική Θάλασσα. Η ομορφιά του τοπίου φτάνει στο απόγειό της από τον Απρίλιο έως τον Οκτώβριο, όταν ο Μεγάλος Καταρράκτης ρέει και το πάρκο είναι ανθισμένο. Η επίσκεψη στο θερινό ανάκτορο του Μεγάλου Πέτρου με πλοίο ή ιπτάμενο δελφίνι είναι μια μοναδική εμπειρία, δίνοντάς σας την αίσθηση των θαλάσσιων φιλοδοξιών του Πέτρου και του ρόλου της περιοχής ως δυτικό σύνορο της Ρωσίας. Το πάρκο περιλαμβάνει 150 συντριβάνια, ένα λαβύρινθο μονοπατιών και περίτεχνων σιδερένιων γεφυριών, καθώς και πολλά μικρά περίπτερα και κιόσκια. Το παλάτι καθώς και το κέντρο της πόλης έχουν αναγνωριστεί ως μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO.
Mόλις μια ώρα με το αυτοκίνητο απέχει ο παράδεισος από το Παλέρμο. Η μεσαιωνική πόλη Cefalù είναι τόσο καρτ ποσταλική που πολλές ταινίες έχουν γυριστεί εδώ, συμπεριλαμβανομένου του Cinema Paradiso. Η Κεφαλού, στο μέσον της βόρειας ακτής της Σικελίας, έχει ως βασικά αξιοθέατά τη γραφική Πιάτσα Ντουόμο και τον ναό του Ρογήρου με βυζαντινά ψηφιδωτά.
Κλικ στην Κορνουάλη, την αγγλική κομητεία που βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο της χώρας. Σε μέγεθος είναι περίπου όσο η Αττική, αλλά έχει μόνο μισό εκατομμύριο κατοίκους. Κύρια πηγή εισοδήματος είναι ο τουρισμός. Υπολογίζεται ότι 6 εκατ. τουρίστες την επισκέπτονται κάθε χρόνο. Ο ιδανικός τρόπος για να περιπλανηθείτε στην Κορνουάλη είναι να φτάσετε με τρένο από το Λονδίνο μέχρι το πανέμορφο λιμάνι του Πένζανς - ορμητήριο άλλοτε θερμόαιμων πειρατών. Στη φωτογραφία: Η καταπράσινη νησίδα του Σεν Μάικλ με το επιβλητικό κάστρο του 12ου αι., το εντυπωσιακό μοναστήρι και τους υποτροπικούς κήπους – ανάλογα με την παλίρροια, θα φτάσετε ως εκεί είτε οδοιπορικώς, είτε με φεριμπότ.
Τι ξέρετε για τη Ντόχα; Είναι η πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη του Κατάρ. Ο πληθυσμός της πόλης είναι 400.051 περίπου κάτοικοι, σύμφωνα με την απογραφή του 2010. Η Ντόχα είναι η έδρα της κυβέρνησης του Καταρ και του Εμίρη του. Η πόλη της Ντόχα ιδρύθηκε με την ονομασία Αλ-Μπίντα το 1825. Βρίσκεται στην ανατολική ακτή της χερσονήσου του Κατάρ και του Περσικού Κόλπου. Το όνομα "Ντόχα" προέρχονται από την αραβική λέξη "ad-dawha" που σημαίνει "το μεγάλο δέντρο", προφανώς από ένα σπουδαίο δέντρο που πρέπει να βρισκόταν στο χώρο, όπου αρχικά ήταν το μικρό ψαροχώρι που εξελίχθηκε και έγινε η σημερινή πόλη της Ντόχα. Η πόλη έγινε πρωτεύουσα του βρετανικού προτεκτοράτου του Κατάρ το 1916, και όταν το έθνος απέκτησε την ανεξαρτησία του το 1971, η Ντόχα παρέμεινε πρωτεύουσα του Κατάρ.
Riquewihr, μεθυστικό οδοιπορικό στην κοιλάδα του Άνω Ρήνου! Μόλις 12 χλμ. από την πόλη Colmar απέχει το «Μαργαριτάρι του Δρόμου του Κρασιού», όπως το αποκαλούν χαϊδευτικά οι Γάλλοι. Έχοντας διατηρήσει αρκετό από το μεσαιωνικό ύφος και χρώμα του, το Riquewihr είναι ένα χωριό που θαρρείς βγήκε απευθείας από ένα παραμύθι του 16ου αιώνα. Ανέγγιχτοι πύργοι, αναγεννησιακά μέγαρα και σιντριβάνια, καλοδιατηρημένα τείχη με επιβλητικές πύλες και πλακόστρωτα καλντερίμια αποτελούν τις απτές αποδείξεις της οικονομικής ευημερίας που γνώρισε κάποτε το Riquewihr, χάρη στην παραγωγή και στο εμπόριο κρασιού - με κορυφαίο το αρωματικό Riesling.Το χωριό είναι περιτριγυρισμένο από αμπελώνες που χρονολογούνται από τον Μεσαίωνα, ενώ μια επίσκεψη στα κελάρια ντόπιων αμπελουργών είναι επιβεβλημένη. Οι εμπειρίες που μπορεί να αποκτήσει κανείς ακολουθώντας τον φημισμένο «Δρόμο του Κρασιού» στη γαλλική περιφέρεια της Αλσατίας δεν απευθύνονται μόνο στους μυημένους στα μυστικά του καλού κρασιού. Πρόκειται για μια εναλλακτική τουριστική πρόταση που έλκει κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Το Riquewihr, θεωρείται ως ένα από τα ωραιότερα χωριά της Γαλλίας, καθώς περιλαμβάνεται και στο σχετικό κατάλογο (Les Plus Beaux Villages de France), επιπλέον όμως συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο με τα «30 Ομορφότερα Χωριά της Ευρώπης», που συνέταξε ο Σύνδεσμος Ταξιδιωτικών Πρακτόρων της Ιαπωνίας (JATA). Ο πύργος Ντολντέρ (Dolder), που σχηματίζει τη δυτική πύλη, χρονολογείται από τον 13ο αιώνα. Παλαιότερα όλα τα σπίτια είχαν κελάρι στο ισόγειο και τα δωμάτια στον όροφο, ενώ σήμερα, με την ανάπτυξη του τουρισμού, πολλά σπίτια μετέτρεψαν τα κελάρια σε μαγαζιά. Κύριο χαρακτηριστικό είναι τα πολλά λουλούδια που στολίζουν τα περισσότερα παράθυρα. Το χωριό έχει αρκετά καταστήματα, μπουτίκ, ξενοδοχεία, εστιατόρια, κάμπινγκ και επιπλωμένα διαμερίσματα.
Κλικ στην Τασμανία! Το Maria Island, είναι διάσημο για τα μαγευτικά χρώματα που έχουν τα θαλάσσια βράχια του. Επίσης, πολλοί το επισκέπτονται για το φυσικό καταφύγιο άγριας ζωής. Το νησί αποτελεί έναν ιδανικό προορισμό για σύντομους περιπάτους και ποδηλασία για να εξερευνήσετε τα κτίρια και τα ερείπια της Ντάρλινγκτον - μια πόλη φάντασμα με πλούσιο βιομηχανικό παρελθόν. Το Maria Island, είναι παράδεισος για μερικά σπάνια πουλιά, ενώ ο επισκέπτης μπορεί να δει από φώκιες και φάλαινες μέχρι και τον περίφημο διάβολο της Τασμανίας. Το νησί απέχει μισή ώρα με το φέρι από το Triabunna και περίπου μιάμιση ώρα από το Χόμπαρτ.
Ταξίδι στην πόλη του μπακλαβά! Με τα 490 μπακλαβατζίδικα στο Γκαζιαντέπ της Τουρκίας, ευλόγως θα αναρωτηθείς που καταναλώνεται τόση ποσότητα του μεγαλειώδους σιροπιαστού γλυκού. Ο ορίτζιναλ Μπακλαβατζίογλου δεν είναι άλλος από τον Bayran Saribas, που θεωρείται μεγάλος μάστορας του είδους. Στη ζύμη που ανοίγεται το φύλλο περιέχεται αυγό και το φύλλο ανοίγεται μέχρι να γίνει πραγματικά διαφανές. Το βούτυρο που χρησιμοποιείται είναι πρόβειο κλαριφιέ (έχει υποστεί δηλαδή διαύγεια), το σιρόπι μπόλικο και μπαίνει καυτό στον επίσης καυτό μπακλαβά, ο οποίος περιέχει και ποσότητα μιάς κρέμας που αποκαλείται καϊμάκ και παρασκευάζεται από φρέσκο γάλα, νισεστέ και σιμιγδάλι. Για να έχει ο μπακλάβας την ακαταμάχητη γεύση χρησιμοποιούνται φιστίκια από το Γκαζιαντέπ, αμύγδαλα Αιγαίου και καρύδια ή φουντούκια από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας.
Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας! Μόλις 30 λεπτά από την πρωτεύουσα των Σκοπίων, βρίσκεται το φαράγγι Μάτκα, ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς της χώρας, με πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Η λέξη Μάτκα σημαίνει μήτρα, δηλαδή συμβολίζει τη δημιουργία της ζωής. Η ύπαρξη του ποταμού Τρέσκα στο φαράγγι, δημιουργεί ένα εκπληκτικό θέαμα, στο οποίο αν προσθέσουμε και την περίφημη σπηλιά Βρέλο είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί οι Σκοπιανοί θεωρούν το τοπίο ένα αληθινό κόσμημα για τη χώρα.
Κλικ στην Τουρκία! Φωτογραφία στο Μαναβγάτ, μια περιοχή στην οποία υπάρχουν πολλοί ποταμοί και καταρράκτες που πηγάζουν από τα βουνά του Ολύμπου. Η ομώνυμη πόλη απέχει 72 χλμ. από την Αττάλεια, βρίσκεται στην πεδιάδα της Παμφυλίας και ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει αμμώδεις παραλίες, ιστορικά μνημεία και σπηλιές.
Bath, ένα άγνωστο βρετανικό στολίδι! Ανήκει στην κομητεία του Somerset στη Νοτιοδυτική Αγγλία, κοντά στο Bristol, βορειοδυτικά του Λονδίνου, περίπου 1,5 ώρα με το τρένο από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Paddington. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη τον 18ο και 19ο αιώνα, κατά τη Γεωργιανή περίοδο, κάνοντας το Bath σήμερα να μοιάζει με ένα ζωντανό μουσείο Γεωργιανής αρχιτεκτονικής, στο οποίο περπατάς και νομίζεις πως είσαι σε άλλη εποχή. Οι Ρωμαίοι ανακάλυψαν εκεί φυσικά μεταλλικά ζεστά νερά πριν από 2000 χρόνια. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, το Μπαθ διαθέτει τα καλύτερα διατηρημένα ρωμαϊκά λουτρά στον κόσμο - καλύτερα και από την ίδια τη Ρώμη. Δίπλα στα λουτρά υπάρχει η Ιερή Πηγή, στην οποία αναβλύζει νερό από βάθος 3.000 μέτρων και δεν επιτρεπότανε το λούσιμο παρά μόνο ήτανε εστία λατρείας στην οποία οι πιστοί ρίχνανε τις προσφορές τους στη θεά αλλά και τροφοδοτούσε τα Λουτρά με ζεστό νερό. Ολόκληρη η πόλη έχει χαρακτηριστεί ως πόλη παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO.
Κλικ στα Μετέωρα! Είναι ένα σύμπλεγμα από τεράστιους σκοτεινόχρωμους βράχους από ψαμμίτη οι οποίοι υψώνονται έξω από την Καλαμπάκα, κοντά στα πρώτα υψώματα της Πίνδου και των Χασίων. Τα μοναστήρια των Μετεώρων, που είναι χτισμένα στις κορυφές κάποιων από τους βράχους, είναι σήμερα το δεύτερο πλέον σημαντικό μοναστικό συγκρότημα στην Ελλάδα, ύστερα από το Άγιο Όρος. Από τα τριάντα που υπήρξαν ιστορικά, σήμερα λειτουργούν μόνον επτά, τα οποία, από το 1988, περιλαμβάνονται στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Το μεγαλύτερο και πιο αξιόλογο από όλα τα μοναστήρια ιδρύθηκε το 1343-44 από τον όσιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη. Εξαιτίας του τεράστιου βράχου πάνω στον οποίο ήταν χτισμένη, ο όσιος χρησιμοποίησε για πρώτη φορά τον όρο «Μετέωρο» δίνοντας το όνομα σε ολόκληρη την περιοχή. Εχτισε αρχικά τον ναό Παναγιάς Μετεωρίτισσας Πέτρας και λίγο αργότερα τον σημερινό ναό της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος.
Κλικ στην Πορτογαλία, οινικός τουρισμός! Η Κοιλάδα του Ντούρο πρωτίστως φημίζεται για το κρασί πόρτο, το πιο διάσημο προϊόν της. Ήδη από τον Μεσαίωνα, όπου οι μοναχοί ξεκίνησαν να φυτεύουν στις πλαγιές, η αμπελοκαλλιέργεια φαίνεται να ανθεί στην περιοχή. Η ώθηση για τη μεταμόρφωσή της δόθηκε μετά το 1703, με την υπογραφή συνθήκης με τους Αγγλους σχετικά με την εμπορική διακίνηση υφασμάτων και κρασιών υπό ευνοϊκό καθεστώς δασμών, αλλά και την ταξινόμησή της – από τις πρώτες στον κόσμο (1756) – ως προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης. Σύμφωνα με το Πορτογαλικό Ινστιτούτο Οίνου και Αμπέλου, υπάρχουν 341 ποικιλίες σταφυλιού, αλλά οι επικρατούσες στην κοιλάδα του Ντούρο είναι πολύ λιγότερες. Από τις ερυθρές ξεχωρίζουν οι Touriga Nacional, Tinta Roriz and Touriga Francesa, όπως επίσης και οι Mourisco Tinto, Bastardo, Tinta Amarela, Tinta Barroca και Tinta Cão. Οι λευκές Donzelinho Branco, Gouveio, Malvasia Fina, Rabigato και Viosinho είναι οι πλέον διαδεδομένες. Το «Χρυσό Ποτάμι», που κατηφορίζει σε μια διαδρομή 200 χλμ. στα σύνορα Ισπανίας-Πορτογαλίας ως τον Ατλαντικό, δίπλα στα παραδοσιακά αγροτουριστικά καταλύματα φιλοξενεί όλο και συχνότερα πεντάστερα spa hotels, καλύπτοντας και τα πιο απαιτητικά γούστα. Η περιοχή είναι ιδανική για βόλτες σε δάση, μικρές γκουρμέ ανακαλύψεις και ατελείωτες οινογνωσίες σε παραδοσιακά quintas (οινοποιεία), κάποια από τα οποία διαθέτουν και ρομαντικούς ξενώνες.
« προηγούμενες 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 επόμενες »