ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ

To ήξερες; Στη Ρώμη υπάρχει μια καλά διατηρημένη πυραμίδα ! Χτίστηκε το 12 π.Χ. από σκυρόδεμα, τούβλα και είναι καλυμμένη με πλάκες μαρμάρου. Βρίσκεται κοντά στην Porta San Paolo και το Προτεσταντικό νεκροταφείο. Είναι 36 μέτρα ψηλή με το μέγεθος της πλευρικής της βάσης 22μ. Χτίστηκε ως τάφος του Gaius Cestius, μέλος της Επτανδρίας των Επουλώνων. Η παρουσία της εκεί δεν πρέπει να μας εκπλήσσει αν αναλογιστούμε ότι εκείνη την εποχή η Αίγυπτος ήταν ρωμαϊκή επαρχία. Η αποπεράτωσή της χρειάσθηκε μόνο 330 μέρες, χρόνος ρεκόρ, γιατί ο Γάϊος Κέστιους είχε θέσει όρο στους κληρονόμους του να ολοκληρώσουν το ταφικό μνημείο σε αυτό τον συγκεκριμένο χρόνο, αλλιώς θα έχαναν όλη την πλούσια κληρονομιά που θα άφηνε πίσω του.
To ήξερες; Η Αυστραλία έχει πάνω από 10.000 παραλίες! Μπορείς να βουτάς σε μια διαφορετική παραλία κάθε μέρα για πάνω από 27 χρόνια.
Ας κάνουμε μια νοερή απόδραση μέχρι τον ουρανό της Ισπανίας. Η φωτό, μας μεταφέρει στο Μoναστήρι Sant Pere de Rodes, κάπου στην Καταλονία.
H επανάσταση στα bar ! Εδώ που τα λέμε δεν είναι κάτι συνηθισμένο να τρως την πίτσα σου και να πίνεις την παγωμένη μπύρα σου καταμεσής στη θάλασσα. Ο λόγος για το το Cloud 9, που έριξε άγκυρα και βρίσκεται αρόδο στα ακατοίκητα νησιά Mamanuca, κοντά στα διάσημα Fiji. Σπεσιαλιτέ του λοιπόν είναι η ιταλική πίτσα στον ξυλόφουρνο, που την απολαμβάνεις σε μια σειρά από ξαπλώστες και κρεμαστές καρέκλες. Το πλωτό μπαρ Cloud 9 μπορεί να φιλοξενήσει ταυτόχρονα μέχρι 100 πελάτες και υπερηφανεύεται για τις φιλικές προς το περιβάλλον τουαλέτες που διαθέτει. Αν έχετε στο μυαλό σας να κάνετε κάτι παραπάνω από το να είστε με ένα ποτό στο χέρι, μπορείτε να επιδοθείτε σε μια ποικιλία από μηχανοκίνητα θαλάσσια σπορ ή απλά να πάτε κατευθείαν στο νερό και να στρωθείτε στο μεσημεριανό τραπέζι.
Μόλις 30 λεπτά από την πρωτεύουσα των Σκοπίων, βρίσκεται το φαράγγι Μάτκα, ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς της χώρας, με πλούσια χλωρίδα και πανίδα. Η λέξη Μάτκα σημαίνει μήτρα, δηλαδή συμβολίζει τη δημιουργία της ζωής. Η ύπαρξη του ποταμού Τρέσκα στο φαράγγι, δημιουργεί είναι ένα εκπληκτικό θέαμα, στο οποίο αν προσθέσουμε και την περίφημη σπηλιά Βρέλο είναι εύκολο να καταλάβουμε γιατί οι Σκοπιανοί θεωρούν το τοπίο ένα αληθινό κόσμημα για τη χώρα.
Η πιο μαγευτική όαση στον κόμσο λέγεται Ubari και βρίσκεται στη νοτιοδυτική Λιβύη, στις παρυφές της ερήμου Σαχάρα, της μεγαλύτερης του κόσμου. Αποτελείται από δεκαπέντε διαφορετικά είδη δέντρων και είκοσι θαμνοειδών και τα νερά της είναι υφάλμυρα, με μέτριο pH, κατάλληλα για κατάποση σε μικρές ποσότητες. Το βασικό ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της είναι τα παγωμένα της νερά, κατά μυστηριώδη τρόπο, με θερμοκρασίες μεταξύ 10 και 12 βαθμών Κελσίου, όταν ο περιβάλλων χώρος σπάνια πέφτει κάτω από τους 35, ακόμη και τη νύχτα, στα οποία βουτούν για να δροσιστούν οι επισκέπτες, που βρίσκονται κάτω από τον καυτό ήλιο. Η περιοχή αποτελεί καταφύγιο της φυλής των Τουαρέγκ, καθώς και ληστών, που λυμαίνονται την τοποθεσία.
Το σιμίτι (simit, το τουρκικό κουλούρι), με ένα φλιτζάνι τουρκικό τσάι, είναι το συνηθισμένο μου πρωϊνό όταν βρίσκομαι στη γειτονική χώρα. Το σιμίτι είναι «το πρόγευμα, το γεύμα και το δείπνο του φτωχού» στην Τουρκία. Όσο για το τσάϊ είναι μοναδικό, μυρωδάτο και πίνετε ζεστό μαύρο σε μικρά ποτηράκια με λεπτή μέση και "κοφτή ζάχαρη" (δηλαδή κύβους). Το τσάι στη Τουρκία παράγεται στον Πόντο και στη Μαύρη Θάλασσα.
Αντιθέσεις ! Tην ίδια στιγμή που εμείς ξοδεύουμε το νερό για να κάνουμε το χόμπυ μας η για να ποτίσουμε το γκαζόν του εξοχικού μας, στη Μαυριτανία οι φτωχοί το αγοράζουν με το μπιτόνι από καροτσάκια γιατί δεν έχουν στάλα νερού. «Είκοσι λίτρα πόσιμου νερού βρύσης πωλούνται έναντι 5,6 σεντς. Πίνουμε νερό και ταυτόχρονα πλένουμε και τα ρούχα μας στο ίδιο νερό», λέει ένας κάτοικος από την πόλη Νουακσότ. Ο Μοχάμεντ Μεμινέ, δημοσιογράφος επισημαίνει: «Όπως μπορείτε να δείτε κι εσείς έχουμε πόσιμο νερό από τη βρύση. Έρχεται μέσω αγωγού προερχόμενο από ένα ποταμό στη Σενεγάλη. Αυτή είναι η κατάσταση μόνο στις εύπορες γειτονιές της πόλης, που είναι οι προνομιούχες».
Η λίμνη Ασσάλ στο Τζιμπουτί ! Η λίμνη βρίσκεται 155 μέτρα κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και είναι το χαμηλότερο χερσαίο σημείο στην Αφρική και η τρίτη χαμηλότερη χερσαία κοιλότητα στη Γη μετά τη Νεκρά Θάλασσα και τη Θάλασσα της Γαλιλαίας. Εξαιτίας της έντονης εξάτμισης η αλατότητα της λίμνης είναι περίπου 10 φορές μεγαλύτερη από της θάλασσας και ως εκ τούτου είναι η πιο αλμυρή λίμνη στο κόσμο, μετά τη λίμνη Δον Χουάν στην Ανταρκτική. Η λίμνη Ασσάλ θεωρείται «εθνικός θησαυρός» και είναι προστατευόμενη με νόμο περιοχή από το 2000.
Μια πόλη με χίλια πρόσωπα που ξεδιπλώνει της σελίδες του χαρακτήρα της αργά, για να μπορείς κάθε φορά να «διαβάζεις» μόνο λίγο και να μένεις με την ανάγκη να γυρίσεις γρήγορα στην επόμενη για να μη χάσεις τη συνέχεια. Σε αυτό το ταξίδι, η Θεσσαλονίκη, Μητρόπολη των Βαλκανίων μου επεφύλασσε καινούργιες εκπλήξεις. Ενδιαφέρουσα και γοητευτική είναι κάθε βόλτα σ αυτή την πόλη. Το έμβλημα της, ο Λευκός Πύργος, ξεκίνησε την ιστορία του ως «Πύργος του Αίματος». Στην αρχή ήταν φυλακή για βαρυποινίτες και βρισκόταν μέσα στη θάλασσα. Ώσπου το ασβέστωμα του από ένα μελλοθάνατο, το N. Guelid, έγινε αιτία να μετονομασθεί Λευκός Πύργος. Σήμερα λειτουργεί ως Μουσείο Βυζαντινής Ιστορίας και Τέχνης.
Η αδρεναλίνη στα ύψη ! Στη φωτό: δεξιά η Βραζιλία, αριστερά η Αργεντινή και στο βάθος η Παραγουάη ! Τις χωρίζει ο ποταμός Border και το Triple Frontier είναι ένα διάσημο παγκοσμίως τουριστικό σημείο. Κοντά στη συμβολή των ποταμών Iguazú και Paraná βρίσκονται οι πόλεις Ciudad del Este (Παραγουάη), Puerto Iguazú (Αργεντινή) και Foz do Iguaçu (Βραζιλία). Στα 1.320 χιλιόμετρα ταξιδιού του ο Ιγκουασού ενώνεται με 30 μικρότερα ποτάμια. Σε σύγκριση με τους καταρράκτες του Νιαγάρα είναι τέσσερις φορές μεγαλύτεροι σε πλάτος και 30 μέτρα πιο ψηλοί, ενώ η ποσότητα του νερού είναι διπλάσια την καλοκαιρινή περίοδο. Στη βραζιλιάνικη πλευρά αξίζει να επισκεφθείτε το Πάρκο των Πουλιών, το οποίο εκτός από πουλιά περιλαμβάνει φίδια, κροκόδειλους, ιγκουάνα και αράχνες. Στην ίδια περιοχή είναι κοντά το υδροηλεκτρικό εργοστάσιο ITAIPU και η Guarani Aquifer, η μεγαλύτερη δεξαμενή γλυκού, πόσιμου νερού στον κόσμο.
Σήμερα με τάϊσε η Κύπρος ! Έφαγα κολοκάσι, ίδιο με αυτό που σερβιρίστηκε το 1191 μ.Χ. στο δείπνο για το γάμο του Ριχάρδου του Λεοντόκαρδου με τη Βερεγγάρια, στο κάστρο της Λεμεσού. Το κολοκάσι λέγεται και Αγκινάρα της Ιερουσαλήμ. Περιέχει πρεβιοτικές ίνες και είναι πλούσιο σε ινουλίνη, έναν υδατάνθρακα που διασπάται σε φρουκτόζη. Πως τρώγεται; Σερβίρεται με ή χωρίς το δέρμα του και μαγειρεύεται όπως η πατάτα: Ψητό, βραστό ή στον ατμό, ενώ κάνει και απολαυστικές σούπες. Μπορεί επίσης να τηγανιστεί με λίγο βούτυρο, μαζί με το δέρμα του, το οποίο είναι λεπτό και θρεπτικό, αρκεί προηγουμένως να έχει πλυθεί καλά. Επιπλέον, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως γαρνιτούρα σε μια σαλάτα. Θυμίζω: Το κολοκάσι, το 2002, πήρε τον τίτλο της καλύτερης σούπας λαχανικών στο φεστιβάλ της Νίκαιας, στη Γαλλία. Επίσης στην Βάδη- Βυρτενβέργη στην Γερμανία, πάνω από 90% της ρίζας αγκινάρας Ιερουσαλήμ χρησιμοποιείται για την παραγωγή ποτού που ονομάζεται «Topinambur», «Τόπι» ή «Rössler».
Ο Γουαδαλκιβίρ θεωρείται ποταμός του έρωτα. Και η Σεβίλλη, που τη διασχίζει, πόλη των ερωτικών παιγνιδιών του Δον Ζουάν και της φλογερής μοίρας της Κάρμεν.
Φρούριο σε σχήμα αστεριού! Βρίσκεται στο χωριό Bourtange της Ολλανδίας από το 1593, όταν υπό τις διαταγές του Γουλιέλμου Ι της Orange, ήλεγχε τον μοναδικό δρόμο που συνέδεε το Bourtange με τη Γερμανία. Πάντως, ανάλογα φρούρια υπάρχουν σε πολλά μέρη στην Ευρώπη, αλλά και σε χώρες όπως η Ινδία και η Ιαπωνία. Επιπλέον, φρούρια – αστέρια υπάρχουν στην Κούβα, την Νότιο Αφρική, στη Ρωσία, το Βιετνάμ και το Πουέρτο Ρίκο.
Για τα αποξηραμένα σύκα φημίζονται η Καλαμάτα, ο Ταξιάρχης και η Κύμη της Εύβοιας, για τις παστελαριές τους η Χίος κι η Λέσβος, ενώ η Κέρκυρα για τις συκομαΐδες της. Στη Ρόδο φημισμένα είναι τα ασκάδια, ξερά σύκα που βράζονται σ' ένα καζάνι νερό με διάφορα αρωματικά κλαδιά, ασκινό, αλεφασκιά, μυρτιά, καρυδιά, δάφνη που θα τους προσθέσουν άρωμα. Μετά τα αφήνουν στον ήλιο για λίγες μέρες να στεγνώσουν και τρώγονται το χειμώνα με καρύδια η σκέτα. Τα ασκάδια γίνονται από τα πολύ ώριμα σύκα, που μαραίνονται και πέφτουν από το δέντρο, τα λεγόμενα κουνέλια. Τα ασκάδια ψήνονται και στο φούρνο, μόνο που προσέχουμε να μη παραψηθούν γιατί σκληραίνουν όταν κρυώσουν. Πιο φημισμένες στη Ρόδο είναι οι παστελαριές. Πρόκειται για μεγάλα και μαλακά ασκάδια με καβουρδισμένο σησάμι και κανέλλα. Ψήνονται σε μέτριο φούρνο και όπως είναι ζεστά τα στοιβάζουν σε τενεκέ η πλαστικό κουτί, ρίχνοντας ανάμεσα κλαδάκια μυρτιάς και αλεσφακιάς. Κάποιες νοικοκυρές προσθέτουν στο σησάμι χοντροκοπανισμένα καρύδια η βάζουν σε κάθε ανοιγμένο σύκο ένα καρύδι ολόκληρο χωρισμένο στα δύο.
Οι κάτοικοι της κοιλάδας του Μπγιελοπάβλιτς πιστεύουν ότι αυτός ο τόπος βρίσκεται πιο κοντά στον ουρανό παρά στη γη ! O λόγος για το Μοναστήρι Οστρόγκ, στο Μαυροβούνιο, που εδώ και τρεις αιώνες η φήμη του έχει εξαπλωθεί όχι μόνο στη Σερβία, αλλά και σε όλη την Ευρώπη και στην Αμερική. Ένα προσκύνημα στα άφθαρτα λείψανα του Αγίου Βασιλείου είναι μια ανάμνηση που δεν σβήνει ποτέ από τη ψυχή του κάθε ευλαβικού επισκέπτη. Το Μοναστήρι βρίσκεται στην κοιλάδα του Μπγιελοπάβλιτς και μέχρι το Νίκσιτς,την πιο κοντινή πόλη, η απόσταση είναι 15 χιλιόμετρα.
Bath, ένα άγνωστο βρετανικό στολίδι ! Ανήκει στην κομητεία του Somerset στη Νοτιοδυτική Αγγλία, κοντά στο Bristol, βορειοδυτικά του Λονδίνου, περίπου 1,5 ώρα με το τρένο από τον σιδηροδρομικό σταθμό του Paddington. Η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη τον 18ο και 19ο αιώνα, κατά τη Γεωργιανή περίοδο, κάνοντας το Bath σήμερα να μοιάζει με ένα ζωντανό μουσείο Γεωργιανής αρχιτεκτονικής, στο οποίο περπατάς και νομίζεις πως είσαι σε άλλη εποχή. Οι Ρωμαίοι ανακάλυψαν εκεί φυσικά μεταλλικά ζεστά νερά πριν από 2000 χρόνια. Είτε το πιστεύετε είτε όχι, το Μπαθ διαθέτει τα καλύτερα διατηρημένα ρωμαϊκά λουτρά στον κόσμο - καλύτερα και από την ίδια τη Ρώμη. Δίπλα στα λουτρά υπάρχει η Ιερή Πηγή, στην οποία αναβλύζει νερό από βάθος 3.000 μέτρων και δεν επιτρεπότανε το λούσιμο παρά μόνο ήτανε εστία λατρείας στην οποία οι πιστοί ρίχνανε τις προσφορές τους στη θεά αλλά και τροφοδοτούσε τα Λουτρά με ζεστό νερό. Ολόκληρη η πόλη έχει χαρακτηριστεί ως πόλη παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO.
Τo 1978, άγνωστη ως τότε σε πολλούς, η Κρακοβία μπήκε πρώτη στη Λίστα των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς που συγκρότησε η ΟΥΝΕΣΚΟ. Ετσι, πέρα από πολιτιστικό και καλλιτεχνικό κέντρο της χώρας, αποτελεί ένα ζωντανό μουσείο, μια πόλη που μοιάζει να ξεπήδησε από τις σελίδες κάποιου παραμυθιού. Υπήρξε επί πεντακόσια χρόνια πρωτεύουσα της Πολωνίας. Τα παλάτια, οι εκκλησίες και τα μέγαρα της Κρακοβίας έχουν να δείξουν πλούτο χρωμάτων, αρχιτεκτονικών λεπτομερειών, βιτρώ, έργων ζωγραφικής, γλυπτών και επιπλώσεων. Οι αποστάσεις μεταξύ της παλιάς πόλης, του Kazimierz και της νέας πόλης καλύπτονται άνετα με τα πόδια. Η ”κλασσική” διαδρομή για την εξερεύνηση της παλιάς πόλης είναι περισσότερο γνωστή ως "Βασιλικός Δρόμος", εξαιτίας του γεγονότος ότι αυτήν ακολουθούσαν οι βασιλιάδες της Πολωνίας προκειμένου να φτάσουν στο Κάστρο του Wawel, όπου πραγματοποιούταν η στέψη τους, ακόμη και μετά τη μεταφορά της πρωτεύουσας στη Βαρσοβία. Η οδός Kanonicza, που οδηγεί από τη Stare Miasto στο λόφο Wawel, είναι πολύ γραφική, με κατοικίες από το 14ο αιώνα: μέχρι και ο πάπας Ιωάννης Παύλος ΙΙ έμενε εδώ. Σε γενικές γραμμές, η Κρακοβία δεν είναι ακριβή πόλη.
Φωτό από την περιοχή Νταλιάν, 83 χλμ. νότια του Μαρμαρά, στην Τουρκία -απέναντι από τη Ρόδο. Επάνω δεξιά, μια όψη των αυτοκρατορικών τύμβων της Κούνου, στους βράχους πάνω από τον Κάλβιο ποταμό. Κάτω αριστερά, η παραλία Ισουτζού, ένα από τα τελευταία καταφύγια της χελώνας καρέτα - καρέτα.
Μπορεί να μην έχετε ακούσει γι αυτό το αεροδρόμιο ούτε έναν καλό λόγο ! Το αεροδρόμιο Λούκλα του Νεπάλ θεωρείται ως το πιο επικίνδυνο αεροδρόμιο στον κόσμο, καθώς βρίσκεται σε υψόμετρο 3000 μέτρων. Ο διάδρομος του είναι σε μια πλαγιά ανάμεσα σε βουνά και η περιοχή καλύπτεται συχνά από ομίχλη. Οι πιο συχνοί επισκέπτες του είναι άνθρωποι που ελπίζουν να κατακτήσουν Everest .
Tο κάστρο Hohenzollern ! Βρίσκεται στη Γερμανία, 50 χιλιόμετρα βόρεια της Στουτγκάρδης. Κτίστηκε, στις αρχές του 11ου αιώνα, στην κορυφή του απομονωμένου βουνού Hohenzollern σε υψόμετρο 855 μέτρων. Ανάμεσα στα ιστορικά κειμήλια της πρωσικής ιστορίας που περιέχονται στο κάστρο είναι η κορώνα του Wilhelm II , μερικά από τα προσωπικά αντικείμενα του βασιλιά Φρειδερίκου του Μεγάλου και μια επιστολή από τον Πρόεδρο των ΗΠΑ George Washington που ευχαριστεί τον Baron von Steuben για την υπηρεσία του στην αμερικανική Επαναστατικό Πόλεμο . Το κάστρο είναι σήμερα ένας δημοφιλής τουριστικός προορισμός.
Βambu Indah, ένα οικολογικό ξενοδοχείο στο Μπαλί, χτισμένο πάνω σε λίμνη ! Η σουίτα της φωτογραφίας με το γυάλινο δάπεδο σου δίνει την ευκαιρία να ψαρεύεις από το κρεβάτι σου, λες και βρίσκεσαι σε ψαροχώρι. Αν αγαπάς την υποβρύχια ζωή, πιάνεις τα σύνεργα και σημαδεύεις τις χιλιάδες γαρίδες που κολυμπούν από κάτω.
Σεντ Μόριτζ, Ελβετία, το πιο κοσμικό θέρετρο των Άλπεων ! Είναι ένα μικρό χωριό, αμφιθεατρικό χτισμένο, με βασικό χαρακτηριστικό του τη λίμνη Lej da San Murezzan. Ξεχωρίζουν, ωστόσο, τα εμβληματικά κτίρια των ξενοδοχείων Badrutt’s Palace και Carlton St. Moritz από τα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ού αιώνα αντίστοιχα, αλλά και το ιδιόρρυθμο κυκλικό σπίτι του διάσημου αρχιτέκτονα Sir Norman Foster, που για την επένδυση μόνο της εξωτερικής όψης του χρησιμοποιήθηκαν 25.000 κομματάκια από ξύλο λάρικος (είδος πεύκης).
Ο ιστορικός φάρος South Stack Lighthouse βρίσκεται κοντά στο βορειοδυτικό άκρο της Ουαλίας. Σχεδιάστηκε από τον Daniel Alexander με σκοπό να βοηθά στην ασφαλή διέλευση των πλοίων στη δύσκολη διαδρομή από Δουβλίνο - Holyhead και Λίβερπουλ. Από το 1984, η λειτουργία του φάρου είναι αυτοματοποιημένη και οι φύλακες έχουν αποσυρθεί. Οι επισκέπτες μπορούν να αναρριχηθούν στην κορυφή του φάρου και να περιηγηθούν στο μηχανοστάσιο και τον εκθεσιακό χώρο. Ο φάρος είναι ανοικτός εποχιακά.
Ο Αξιός ή Βαρδάρης είναι ο μεγαλύτερος ποταμός που διασχίζει τη Μακεδονία και ο δεύτερος μεγαλύτερος των Βαλκανίων (μετά τον Έβρο), με μήκος 380 km, από τα οποία μόνο τα 76 είναι σε ελληνικό έδαφος. Πηγάζει από το όρος Σκάρδος (Σάρ), στα Σερβοαλβανικά σύνορα. Αποτέλεσε θέατρο σημαντικών μαχών κατά τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο, με σημαντικότερη τη Μάχη του Αξιού (Μάιος του 1917). Στη φωτό βλέπουμε τον Βαρδάρη να διασχίζει την κοιλάδα των Σκοπίων. Στη συνέχεια μπαίνει στο Ελληνικό έδαφος, διασχίζει τη Μακεδονία και χύνεται στο Θερμαϊκό κόλπο. Η λέξη Αξιός έχει μακεδονική ρίζα από το αξός. που σημαίνει δάσος ή ύλη και πραγματικά οι όχθες του Αξιού είναι δασώδεις. Ο Βαρδάρης, ως βορειοδυτικός άνεμος, έγινε σήμα κατατεθέν της Θεσσαλονίκης και πήρε το όνομά του περί το 700 μ.Χ., όταν στην εποχή της Βυζαντινής αυτοκρατορίας οι μογγόλοι Βαρδάροι εισέβαλαν στην κοιλάδα του Αξιού για να εγκατασταθούν, καλλιεργώντας εδάφη που τους παραχωρήθηκαν. Γρήγορα αφομοιώθηκαν από τους ντόπιους πληθυσμούς, αλλά άφησαν τη λέξη Βαρδάρης ως όνομα του ποταμού Αξιού -σε σύγχρονες σλαβικές γλώσσες, ο ποταμός λέγεται Βαρδάρ- αλλά και του τοπικού ανέμου, ο οποίος έπνεε και εξακολουθεί να πνέει στην περιοχή. Οι όχθες του ποταμού περιβάλλονται από δάση με λεύκες, οξιές και πλατάνια, ενώ όσο πλησιάζουμε στις εκβολές κυριαρχούν τα αλμυρίκια και οι θάμνοι. Στο Δέλτα του Αξιού εκτρέφονται νεροβούβαλοι, ενώ τα γύρω δάση φιλοξενούν λύκους, τσακάλια, αγριόγατες, βίδρες κ.α.
Solferino Museum, Solferino, Italy ! To Σολφερίνο είναι μια μικρή πόλη της επαρχίας της Μάντοβα, στη Λομβαρδία. Έγινε γνωστή από την ομώνυμη μάχη, στο πλαίσιο του Δεύτερου Πολέμου της Ιταλικής Ανεξαρτησίας. Η μάχη έλαβε χώρα στις 24 Ιουνίου 1859 κοντά στην μικρή αυτή κωμόπολη, μεταξύ του αυστριακού στρατού υπό τον Αυτοκράτορα Φραγκίσκο - Ιωσήφ Α΄ και των συνασπισμένων δυνάμεων Γαλλίας και Πεδεμοντίου, υπό τους βασιλείς των δύο χωρών Ναπολέοντα Γ' και Βίκτωρα Εμμανουήλ Β΄. Η βαρβαρότητα και ο βαρύς φόρος αίματος ευαισθητοποίησε τον Ελβετό έμπορο Ερρίκο Ντυνάν που παρατηρούσε όσα διαδραματίζονταν ζωντανά και ο οποίος ανεξαρτήτως εθνικότητας περιέθαλψε με την βοήθεια των κατοίκων τους τραυματίες των αντιπάλων πλευρών. Ο Ντυνάν μετέφερε με την πένα του τη φρίκη της μάχης στο βιβλίο του «Μία ανάμνηση από το Σολφερίνο» το οποίο κινητοποίησε την κοινή γνώμη της εποχής και οδήγησε τελικά στην ίδρυση του Ερυθρού Σταυρού.
Nορβηγία, οι καταρράκτες Seven sisters ! Βρίσκονται κατά μήκος του Geiranger φιορδ και είναι επτά ξεχωριστές ροές, η ψηλότερη εκ των οποίων έχει ελεύθερη πτώση από ύψος 250 μέτρων. Ο θρύλος των επτά αδελφών λέει ότι χορεύουν παιχνιδιάρικα κάτω από το βουνό, ενώ ένας μοναχικός καταρράκτης απέναντι από τις επτά αδελφές, γνωστός ως Courter, ή Suitor, που σημαίνει μνηστήρας, φλερτάρει παιχνιδιάρικα από την άλλη πλευρά του φιόρδ.
Η λίμνη Nelson ή Blue Lake στη Νέα Ζηλανδία! Kύριο χαρακτηριστικό της είναι το γεγονός ότι η οπτική ευκρίνεια στο εσωτερικό της φτάνει μέχρι και τα 80 μέτρα σε βάθος. «Η καθαρότητα των νερών της προσεγγίζει κατά πολύ αυτήν του απεσταγμένου νερού», υποστηρίζει το Εθνικό Ινστιτούτο Νερού και Ατμοσφαιρικής Έρευνας (NIWA) της χώρας.
Το Χάλστατ είναι χωριό στην περιοχή Salzkammergut στο αυστριακό κρατίδιο της Άνω Αυστρίας, χτισμένο στην όχθη της ομώνυμης λίμνης Hallstättersee - σε υψόμετρο 508 μέτρων. Θεωρείται πολιτιστικό αξιοθέατο διότι εδώ αναπτύχθηκε στην πρώιμη εποχή του σιδήρου ο «πολιτισμός του Χάλστατ». Με επίκεντρο την κοινότητα εξόρυξης άλατος από το 1846 έως το 1899 ανασκάφτηκε νεκρόπολη με πάνω από 2.000 τάφους. Μαζί με τα αξιοθέατα του Νταχστάιν αποτελούν μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO. Στην κεντρική πλατεία του χωριού δεσπόζει μια Ευαγγελική εκκλησία νεο-γοτθικού ρυθμού που χτίστηκε το 1861. Ως το τέλος του 19ου αιώνα το Χάλστατ ήταν προσβάσιμο μόνο με πλοίο από την αντίπερα όχθη της λίμνης, κάτι που συμβαίνει και σήμερα αν μεταφορικό μέσο είναι το τρένο.
Taha'a, ένα νησί κάπου στον Ειρηνικό Ωκεανό, νότια από τα φημισμένα Bora Bora. Τα νησιά της Taha'a και των γειτονικών Raiatea περικλείονται από κοραλλιογενείς υφάλους. Είναι πασίγνωστο νησί επειδή παράγει το 70-80% του συνόλου βανίλιας στη Γαλλική Πολυνησία γι αυτό το λένε και "Vanilla Island".
« προηγούμενες 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 επόμενες »