Tυνησία, προορισμός σε τιμή "ευκαιρίας"

 

Χωνευτήρι λαών και πολιτισμών για 3.000 χρόνια, η Τυνησία σε κρατά σε εγρήγορση με καθημερινές εκπλήξεις: τη μια σου φανερώνει ψαροχώρια που θυμίζουν Κυκλάδες, μοντέρνα παραθαλάσσια θέρετρα και ανατολίτικα σουκ, την άλλη σε ξελογιάζει με θαυμαστές οάσεις που ξεφυτρώνουν στην έρημο.

Φοινικικά, ρωμαϊκά, αραβομουσουλμανικά μνημεία, μεσογειακή ακτογραμμή, εύφορη ενδοχώρα και η σαγηνεύτρα Σαχάρα στο μαλακό υπογάστριο συνιστούν ένα πακέτο εξωτισμού της διπλανής πόρτας.

Η Τυνησία είναι το μικρότερο και πιο ανατολικό από τα κράτη που εκτείνονται κατά μήκος της οροσειράς του Άτλαντα και συνορεύει με την Αλγερία στα δυτικά και τη Λιβύη στα νοτιοανατολικά. Το 40% της χώρας καταλαμβάνει η έρημος Σαχάρα και το υπόλοιπο περιλαμβάνει γόνιμα εδάφη και προσβάσιμες ακτές. Η γεωγραφία της χώρας έπαιξε σημαντικό ρόλο στους αρχαίους χρόνους, αρχικά με την Καρχηδόνα, πόλη των Φοινίκων, και αργότερα σαν αφρικανική επαρχία, καθώς αποτελούσε το σιτοβολώνα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Από τις πρώτες γραπτές ιστορικές πηγές, η Τυνησία κατοικείτο από φυλές Βερβέρων, οι οποίοι είναι απόγονοι αγροτικών κοινοτήτων στις παράκτιες πεδιάδες της κεντρικής Τυνησίας. Στα αρχαία χρόνια πίστευαν ότι η Αφρική ήταν αρχικά κατοικημένη από τους Γέτουλες (ρωμαϊκή ονομασία αρχαίας βερβερικής φυλής που κατοικούσε στην περιοχή Γετούλια) και Λίβυους, και οι δυο νομαδικοί λαοί. Στις ακτές της αποίκησαν οι Φοίνικες  ήδη από τον 10ο αιώνα π.Χ.

Κατακτήθηκε από τους Βανδάλους τον 5ο αιώνα μ.Χ. και επανακτήθηκε από τους Βυζαντινούς τον 6ο αιώνα με αρχηγό το Βελισσάριο, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Ιουστινιανός.

Τον 7ο αιώνα μ.Χ. κατακτήθηκε από τους Άραβες. Κυβέρνησαν διαδοχικές μουσουλμανικές δυναστείες, ενώ δεν έλειψαν και εξεγέρσεις από τους Βέρβερους.

Οι ακτές βρέθηκαν για λίγο χρονικό διάστημα υπό την κυριαρχία των Νορμανδών της Σικελίας τον 12ο αιώνα μ.Χ. Το 1159, η Τυνησία κατακτήθηκε από τη δυναστεία των Αλμοχάντ. Τους ακολούθησε η δυναστεία των Χαφσίντ (1230-1574), ενώ αργότερα, η Ισπανία πήρε υπό τον έλεγχό της αρκετές παράκτιες πόλεις, που επανακτήθηκαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, υπό την κυριαρχία της οποίας η Τυνησία απέκτησε εικονική ανεξαρτησία. Η δυναστεία των Χουσεΐν ξεκίνησε το 1705 και κράτησε μέχρι το 1957.

Ο πληθυσμός της Τυνησίας ξεπερνάει τα εννέα εκατομμύρια. Περίπου το 98% των κατοίκων είναι μουσουλμάνοι. Επίσημη γλώσσα είναι τα αραβικά, όμως αρκετοί μιλούν έστω και λίγα γαλλικά. Πέρα από τα παραλιακά θέρετρα δύσκολα θα βρείτε ανθρώπους να μιλούν αγγλικά.

To Εθνικό Μουσείο Μπαρντό  ιδρύθηκε το 1882. Φημίζεται για τα αξιόλογα ιστορικά εκθέματα των διαφόρων εποχών και πολιτισμών, ειδικά για την εντυπωσιακή και μοναδική στον κόσμο συλλογή μωσαϊκών. Περιέχει 6 διαφορετικά τμήματα που περιγράφουν τις πιο σημαντικότερες περιόδους της ιστορίας της Τυνησίας: Προϊστορικό - Φοινικικό - Ρωμαϊκό - Χριστιανικό - Αραβο-Μουσουλμανικό και Αντικείμενα Ελληνικής Τέχνης.

Στα εντυπωσιακότερα εκθέματα περιλαμβάνεται ένα ψηφιδωτό του 3ου αιώνα με τον ποιητή Βιργίλιο να γράφει την Αινειάδα, ενώ του παραστέκονται δυο Μούσες.  Στα καλύτερα αξιοθέατα είναι το ψηφιδωτό του Οδυσσέα και των συντρόφων του, που αντιστέκονται στο τραγούδι των Σειρήνων, οι οποίες προσπαθούν να παρασύρουν το πλοίο τους στα βράχια. Εκτός από τα ψηφιδωτά υπάρχουν δεκάδες αγάλματα, στήλες και σαρκοφάγοι από την Καρχηδονιακή και τη Ρωμαϊκή εποχή και ένα ανεκτίμητο άγαλμα από τερακότα του θεού του ήλιου Βάαλ Άμμωνα, που κάθεται σε ένα θρόνο και φοράει ένα κάλυμμα κεφαλής με φτερά. Υπάρχει επίσης μια εντυπωσιακή συλλογή ορειχάλκινων  και μαρμάρινων αγαλμάτων, τα οποία βρέθηκαν σε ένα πλοίο που ναυάγησε στα ανοικτά της Μαχντία, τον 1ο π.Χ. αιώνα.


Μεντίνα στην Τυνησία είναι η παλιά, µεσαιωνική πόλη, οχυρωµένη πίσω από τείχη, πύργους και επάλξεις. Μέσα στον λαβύρινθο των στενών δρόµων της κυκλοφορεί µε τα πόδια η ατµόσφαιρα της Ανατολής. Ένα απέραντο παζάρι µε κάθε λογής πραµάτειες δίνει απίστευτη ζωντάνια στην ατµόσφαιρα των περασµένων καιρών, καθώς η ευωδιά των µπαχαρικών πλανάται παντού. Και µόνο γι αυτό ολόκληρες οι µεντίνες είναι σπουδαίες, ορισµένες χαρακτηρισµένες από την UNESCO µνηµεία παγκόσµιας πολιτιστικής κληρονοµιάς, αλλά κλείνουν µέσα τους και ξεχωριστά µνηµεία. Η επέκταση της πόλης Τύνιδα πέρα από την Μεδίνα άρχισε με το γαλλικό προτεκτοράτο το 1881.

Η Καρχηδόνα ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα π.Χ. από αποίκους της Τύρου (σημερινή χώρα Λίβανος), οι οποίοι έφεραν μαζί τον πολιτισμό και τη θρησκεία των Φοινίκων και των Χανααναίων. Ο θρύλος αναφέρει ότι η πόλη ιδρύθηκε από τη βασίλισσα Διδώ, όπως γράφει και η Αινειάδα του Βιργίλιου. Ο Έλληνας συγγραφέας Τιμαίος ο Ταυρομενίτης γράφει ότι η πόλη ιδρύθηκε το 814 π.Χ

Κατά τη διάρκεια μιας σειράς πολέμων με τη Ρώμη, μια Καρχηδονιακή εισβολή με αρχηγό τον Αννίβα κατά τη διάρκεια του Πρώτου Καρχηδονιακού Πολέμου παραλίγο να αποτρέψει την άνοδο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η Καρχηδόνα τελικά κατακτήθηκε από τη Ρώμη το 2ο αιώνα π. Χ., μια κρίσιμη καμπή που σήμαινε το πέρασμα του πολιτισμού της αρχαίας Μεσογείου στο σύγχρονο κόσμο μέσω της Ευρώπης αντί της Αφρικής.

Η Καρχηδόνα υπήρξε μια ιστορική ναυτική δύναμη στη δυτική Μεσόγειο. Για την επέκτασή της, κήρυξε τρεις πολέμους έναντι της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας που διήρκεσαν έναν αιώνα, και κατέληξαν με την τελειωτική πτώση της το 146 π.Χ., και με τέτοιο μίσος που την κάψανε ολοκληρωτικά.

Σαν μνημεία έμειναν τα εξής:
Τα λιμάνια, το νεκροταφείο των παιδιών που θυσιάστηκαν στο όνομα των καρχηδόνιων θεών Baal Hammon & Tanit, και ο λόφος Μπύρσα πάνω στον οποίο χτίστηκε το στρατηγείο της ιστορικής Καρχηδόνας.
Τον 2ο αιώνα π.Χ., επί ρωμαϊκής εποχής, χτίστηκαν οι Θέρμες του Αντωνίνου και το θέατρο του Ανδριανού στο οποίο διοργανώνεται κάθε χρόνο το διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής. Εδώ το 1884-1890, χτίστηκε ο καθεδρικός ναός του Λουδοβίκου του 9ου, που πέθανε από πανούκλα το 1534.

Όαση Τοζερ: Είναι η μεγαλύτερη όαση της Τυνησίας και πρωτεύουσα των οάσεων. Αριθμεί 500.000 φοινικοχουρμαδιές που ποτίζονται από 200 πηγές. Το νερό συγκεντρώνεται σε ένα μέρος και μοιράζεται μέσω καναλιών με ισοτέλεια, κατά το σύστημα του μαθηματικού του 13ου αιώνα Ιμπέν Σαμπάτ, που κατάγονταν από την Τοζέρ. Η περιπέτεια στην Τοζέρ δεν σταματά με τη δύση του ηλίου. Ξεκλέψτε μια ώρα από τη βραδινή σας βόλτα για να επισκεφθείτε το μουσείο Νταρ Σεραϊτ (Dar Charait). Η λαογραφική παράδοση της Τυνησίας, η ιστορία της χώρας και της γης, καθώς και το παραμύθι «1.000 και μια νύχτες» ξεδιπλώνονται μπροστά σας με τρισδιάστατες απεικονίσεις και ανάλογη ηχητική υπόκρουση.

Η Σεμπίκα είναι το νοτιότερο από τα τρία ορεινά χωριά κοντά στην  Αλγερία, το οποίο μπορείτε να επισκεφθείτε σε μια ημερήσια εκδρομή από την Τοζέρ. Τα άλλα δυο είναι η Μιντές και η Ταζέρμα. Το παλιό χωριό της Σεμπίκα, που εγκαταλείφθηκε μετά από τις πλημμύρες του 1969, σήμερα έχει ερειπωθεί, όμως οι χωρικοί εκμεταλλεύθηκαν τον τουρισμό και καλλιεργούν ακόμη τους κήπους τους.
 
Η αληθινή Τυνησία βρίσκεται στον Νότο και σας περιμένει για να σας αποπλανήσει με τις μαγευτικές οάσεις της, την απέραντη χρυσοκίτρινη αμμοθάλασσα, τα λυγερόκορμα φοινικόδεντρα, τους παραδοσιακούς βερβέρικους οικισμούς και τους φιλόξενους νομάδες της, στα πρόσωπα των οποίων καθρεφτίζεται όλη η σοφία και η απλότητα της ερήμου.

Έχοντας αφήσει αρκετά πίσω μας τα τελευταία ίχνη πολιτισμού, περπατάτε πάνω στο βελούδινο πέπλο της ερήμου. Εδώ, μέσα στην απεραντοσύνη της άμμου, βρίσκεσαι μόνο εσύ κι ο Θεός.
«Περιπλανήσου όπως η άμμος της ερήμου, γιατί μόνο τότε είσαι πραγματικά ελεύθερος να φτάσεις εκεί που θέλεις», λέει ένα παλιό αραβικό ρητό.

Οι Άραβες έχουν περισσότερες από εκατό διαφορετικές λέξεις για να περιγράψουν μια καμήλα. Συνηθισμένο θέαμα στο νότιο μισό της χώρας το ονομαζόμενο «πλοίο της ερήμου» είναι ένα καταπληκτικό ζώο το οποίο μπορεί να επιζήσει για μήνες χωρίς νερό και, όταν επιτέλους του δοθεί η ευκαιρία να πιει, μπορεί να καταναλώσει μέχρι και 130 λίτρα!

Παλαιότερα η Σους ήταν απλώς ένας προορισμός για ημερήσιες εκδρομές. Σήμερα είναι ένα αυτόνομο πολύβουο κέντρο διακοπών ατμοσφαιρικό, γεμάτο ιστορικές μνήμες. Ιδρύθηκε σαν λιμάνι και εμπορικό κέντρο τον 9ο αιώνα π.Χ., πριν και από την Καρχηδόνα, από τους Φοίνικες. Έγινε πρωτεύουσα της ρωμαϊκής επαρχίας στις αρχές του 3ου αιώνα π. Χ., με την ονομασία Χαντρωμέτ και εξελίχθηκε σε σημαντικό κέντρο χριστιανισμού από τον 4ο αιώνα και μετά.
Πήρε το σημερινό της όνομα με τον ερχομό των Αράβων και από τότε χτίστηκαν τα διάφορα μνημεία της όπως το Φρούριο, το μεγάλο τζαμί, τα οχυρώματα της πόλης, κ.λ.π.
Δέχτηκε πολλές επιθέσεις από Νομαρνδούς, Ισπανούς, Τούρκους, Γάλλους και τελικά από τους Συμμάχους του 1943.
Τα καλύτερα αξιοθέατα της πόλης είναι το Μεγάλο Τέμενος, οι Κατακόμβες, τα Λουτρά Σίντι Μπουράουι, το μουσείο Κάσμπα, η Μεντίνα παλιά καρδιά της Σους, το μουσείο Καλαούτ ελ Κούμπα και το φρούριο Ριμπάτ με πιο ενδιαφέρον σημείο του τη θέα από τους προμαχώνες στη μεντίνα. Θα χρειαστεί να ανεβείτε 75 σκαλιά ως την κορυφή του κυκλικού πύργου.
Η Σους είναι η τρίτη σε μέγεθος πόλη της χώρας και απέχει 143 χλμ. από την Τύνιδα.

Το αμφιθέατρο του Ελ Τζεμ, 70 χλμ. νότια από τη Σους, είναι ένα από τα μεγαλοπρεπέστερα κληροδοτήματα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στην Τυνησία. Είναι ελαφρώς μικρότερο από το Κολοσσαίο της Ρώμης, όμως διατηρείται σε καλύτερη κατάσταση και είναι επιβλητικότερο. Χωρούσε περισσότερους από 30.000 θεατές, έχοντας μήκος 149μ. και πλάτος 124μ. Στο αρχαιολογικό μουσείο του Ελ Τζεμ εκτίθενται μερικά ωραία ψηφιδωτά του 3ου αιώνα.

Το Καϊρουάν, 70 χλμ. δυτικά της Σους, είναι η ιερότερη πόλη της Τυνησίας, με περισσότερα από 50 τεμένη μέσα στη Μεντίνα. Θεωρείται τέταρτη ιερότερη πόλη του ισλαμικού κόσμου μετά τη Μέκκα, τη Μεδίνα και την Ιερουσαλήμ. Το κύριο αξιοθέατο είναι το μεγάλο τέμενος Σίντι Όκμπα, που κατασκευάστηκε από τους Αγκλαβίδες το 863 μ.Χ. Μέσα από τις 17 βαριές πόρτες από κέδρο οι επισκέπτες μπορούν να ρίξουν μια ματιά σε έναν από τους παλαιότερους άμβωνες στον κόσμο, ο οποίος κοσμείται από 250 ξυλόγλυπτα.

Η Χαμμαμέτ,  Πουπέτ κατά τη ρωμαϊκή της ονομασία, είναι η πιο όμορφη παραθαλάσσια περιοχή. Ιδρύθηκε από τους Άραβες τον 10ο αιώνα, και καταλήφθηκε από τους Ισπανούς και Τούρκους. Έγινε ευρύτερα γνωστή κατά την δεκαετία του ‘30 και αποτέλεσε σημείο συνάντησης καλλιτεχνών και μελών της υψηλής κοινωνίας. Θεωρείται το σημαντικότερο και πιο αναπτυγμένο τουριστικό θέρετρο της Τυνησίας. Απέχει 60 χλμ. από την Τύνιδα και κυριότερο αξιοθέατο της πόλης είναι το φρούριο που προσφέρει θαυμάσια θέα στους λευκούς τρούλους και στις στέγες της μεντίνα καθώς και στη γύρω ακτογραμμή.

160 χλμ. νοτιοδυτικά της Τύνιδας βρίσκεται το Μοναστίρ, μια τυπική τυνησιακή πόλη που έχει μετατραπεί σε υπόδειγμα τουριστικού θέρετρου. Το ριμπάτ της πόλης χρησιμοποιήθηκε ως σκηνικό σε πολλές ταινίες όπως «Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ».

Το Πορτ Ελ Καντάουι, 134 χλμ. νότια της Τύνιδας, προσελκύει πολυτελή σκάφη από όλο τον κόσμο, καθώς αποτελεί  το πιο αξιοσημείωτο οργανωμένο τουριστικό κέντρο της Τυνησίας.

Η Σφαξ, 270 χλμ. νοτιοανατολικά της Τύνιδας, αποτελεί τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Τυνησίας και διαθέτει μια από τις πιο καλοδιατηρημένες μεντίνες.

Ένα από τα γνωστότερα χωριά της Τυνησίας, γνωστό από τις σκηνές της ταινίας «Ο πόλεμος των άστρων» (φωτογραφία αριστερά), είναι η Ματμάτα με τις τρωγλοδυτικές κατοικίες. Πολλά από τα υπόγεια σπίτια που ανάγονται στον 4ο αι. π.Χ. κατοικούνται και σήμερα. Κάποιες από αυτές τις παραδοσιακές κατοικίες έχουν μετατραπεί σε ξενοδοχεία.

Σκαρφαλωμένο πάνω από τον κόλπο της Τύνιδας, 20 χλμ. βορειοανατολικά από την πρωτεύουσα, με τα ανηφορικά του πλακόστρωτα, το Σίτυ Μπου Σάϊντ θυμίζει… Κυκλάδες. Η ιστορία του χωριού ξεκινάει από τον 9ο αιώνα όταν ένα οχυρωμένο μοναστήρι χτίστηκε εδώ ως τμήμα μιας αλυσίδας παράκτιων οχυρών, που είχαν σκοπό να απωθήσουν τους χριστιανούς εισβολείς. Τον 13ο αι. άρχισε να σχηματίζεται μια κοινότητα γύρω από τον τάφο ενός αγίου ανθρώπου- του Σίντι Μπου Σάϊντ- ο οποίος τιμάται ακόμα σε μια γιορτή που διοργανώνεται κάθε Αύγουστο. Στα τέλη του 19ου αι. εύποροι Γάλλοι άρχισαν να αγοράζουν σπίτια στο χωριό και σταδιακά έγινε στέκι καλλιτεχνών και πλουσίων που μένουν σε βίλες με καφασωτά μπαλκόνια και εξωτερικό διάκοσμο μόνο άσπρο και γαλάζιο.
Μη φύγεις χωρίς να απολαύσεις το ηλιοβασίλεμα και να καθίσεις στα cafes που εποπτεύουν πανοραμικά τη μαρίνα.

Ένα από τα δέκα καλύτερα αξιοθέατα της Τυνησίας είναι οι ρωμαϊκές αρχαιότητες της Ντούγκα, 110 χλμ. νοτιοδυτικά της Τυνησίας. Η πόλη τον 2ο π.Χ. αιώνα ήταν έδρα του Νουμίδη βασιλιά Μασινίσα. Όσοι έχουν πάθος με την αρχαιολογία θα διαπιστώσουν ότι αξίζει να αφιερώσουν στην Ντούγκα μια ολόκληρη μέρα. Το σπουδαιότερο αξιοθέατο της πόλης είναι το καλοδιατηρημένο Καπιτώλιο, που χτίστηκε το 166 μ.Χ. και αφιερώθηκε στο Δία, την Ήρα και την Αθηνά.

Η κουζίνα στην Τυνησία είναι πολύ γευστική, αλλά και αρκετά πικάντικη, λόγω της χρήσης πολλών μπαχαρικών. Αν δεν είστε εξοικειωμένοι με τις καυτερές γεύσεις, τότε μη γευτείτε τη «χαρίσα», μια σάλτσα φτιαγμένη από μικρή κόκκινη πολτοποιημένη πιπεριά, που είναι εξαιρετικά νόστιμη αλλά πολύ καυτερή.

Δοκιμάστε οπωσδήποτε το εθνικό πιάτο couscous (βρασμένο σιμιγδάλι στον ατμό με αρνί ή κοτόπουλο και σαλάτα), brik (λεπτές τριγωνικές τραγανές πίτες, με αβγό, μαϊντανό και κρέας) και brochettes (κεμπάπ στα κάρβουνα με σάλτσα τσίλι). Το αλκοόλ επιτρέπεται, ενώ συνιστάται να πίνετε μόνο εμφιαλωμένο νερό. Γνωστότερο αλκοολούχο ποτό είναι το Thibarine, γλυκό αρωματικό λικέρ από χουρμάδες και το μπούκα, μπράντι σύκων.


Τι να ψωνίσετε: Από τις πολύχρωμες αγορές της Τυνησίας μπορείτε να αγοράσετε ασημένια χειροποίητα κοσμήματα, παραδοσιακές μαντίλες, κελεμπίες, κρυσταλλικά πετρώματα (στη φωτογραφια, το "ρόδο της ερήμου"), μικρά κομψοτεχνήματα από κόκαλο καμήλας, δερμάτινα, υφαντά, ασημικά, χειροποίητα κιλίμια με βεδουίνικα σχέδια, μάσκες, κεραμικά και χαλιά. Βασικός κανόνας για τις αγορές σας από τα suuq είναι το παζάρι, που σε αρκετές περιπτώσεις κατεβάζει την τιμή κατά δέκα φορές από την αρχική. Μεταξύ των καταστημάτων, θα βρείτε παραδοσιακά καφενεία, όπου μπορείτε να πιείτε αραβικό καφέ με ροδόνερο, τσάι με αμύγδαλα ή κουκουνάρια και να καπνίσετε ναργιλέ (siss). Αρκετοί πλανόδιοι πωλητές σερβίρουν τσάι με μέντα και παραδοσιακά γλυκά «στα όρθια».

Χρήμα: Το τοπικό νόμισμα είναι το Τυνησιακό Δηνάριο (TND), αλλά στην αγορά παντού γίνονται δεκτά τα ευρώ.

Πότε να πάτε; Πρόκειται για προορισμό 4 εποχών. Μόνο το κατακαλόκαιρο ίσως ζοριστείτε από την αφόρητη ζέστη. Πάντως, αν τα χιόνια της Βόρειας Ευρώπης δεν σας ταιριάζουν και θέλετε να περάσετε Χριστούγεννα στον ήλιο συλλέγοντας πρωτόγνωρες εμπειρίες η Τυνησία είναι ιδανικός προορισμός.

Η χώρα αυτή την περίοδο βρίσκεται σε μεταβατική φάση, οπότε πολλά έχουν αλλάξει και πολλά είναι ρευστά. Από μια άποψη, όμως, είναι ευκαιρία. Οι τιμές είναι γενικότερα προσιτές και δεν θα βρείτε μπροστά σας πλήθη. Μπορείτε να γυρίσετε την Τυνησία σε μια εβδομάδα συνδυάζοντας ωραίες διαδρομές με πολλά αξιοθέατα. Γοητευτικές μεδίνες ( Σους, Καϊρουάν, Σφαξ, Χαμμαμέτ και βέβαια της Τύνιδας ), παζάρια με αρκετά τοπικά χειροτεχνήματα, παραθαλάσσια θέρετρα με καλά ξενοδοχεία ( προσιτά ως προς την τιμή, αλλά με αρκετές παροχές ) και αρκετές δραστηριότητες.

Ευτυχώς, η ασφάλεια της χώρας αποκαταστάθηκε και επανήλθε στους φυσιολογικούς της ρυθμούς. Οι επισκέπτες μπορούν και πάλι να αφεθούν στη μαγεία της βορειοαφρικανικής χώρας με τις χιλιάδες αντιφατικές εικόνες, τις εκπληκτικές εναλλαγές των τοπίων, την πλούσια ιστορία και την εξωτική ομορφιά.