Φλας στο Κιργιστάν

 

Το Κιργιστάν (Кыргызстан), είναι μία χώρα με απαράμιλλη ομορφιά και επιβλητικές βουνοκορφές. Εκεί η λέξη τουρισμός είναι σχεδόν άγνωστη. Απέκτησε την ανεξαρτησία του το 1991, με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Βρίσκεται στην κεντρική Ασία και περικλείεται από την Κίνα, το Καζακστάν, το Τατζικιστάν και το Ουζμπεκιστάν. Έχει έκταση 198.500 τετρ. χλμ. και πληθυσμό 5.431.747 κατοίκους, με βάση εκτιμήσεις του 2009. Πρωτεύουσα είναι το Μπισκέκ.

Επίσημες γλώσσες της χώρας είναι η κιργιζική (μια τουρκική γλώσσα) και η ρωσική. Είναι ένα πολυεθνικό κράτος, με πληθυσμό, το 2004, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ, 5,2 εκατ. Αποτελείται από Κιργίσιους, Ουζμπέκους, Τατζίκους, Ρώσους, Ουκρανούς και Γερμανούς και από ένα μικρό αριθμό Ουϊγούρων, Ντούνκαν (Κινέζοι μουσουλμάνοι) και Κορεατών.


Η Κιργιζία έφτασε τη μεγαλύτερη ακμή της με την εξάπλωσή της μετά τη νίκη της απέναντι στο χανάτο των Ουιγούρων το 840 μ.Χ. και την επέκτασή της μέχρι την οροσειρά Τιάν Σαν. Η κυριαρχία της Κιργιζίας σε αυτή την περιοχή κράτησε για 200 περίπου χρόνια.


Το 12ο αιώνα όμως, η Κιργιζία σταδιακά περιορίστηκε στις οροσειρές Αλτάι και Σαγιάν ως συνέπεια της μογγολικής εξάπλωσης. Με την Μογγολική αυτοκρατορία να ακμάζει το 13ο αιώνα, οι πληθυσμοί μετοίκησαν προς τα νότια, και τελικά κατακτήθηκαν από τον Τζέγκινς Χαν το 1207.


Κινεζικές και μουσουλμανικές ιστορικές πηγές περιγράφουν την Κιργιζία μεταξύ του 7ου και του 12ου αιώνα ως χώρα με πληθυσμό με κόκκινα μαλλιά, λευκό δέρμα και γαλάζια μάτια, χαρακτηριστικά που αποδίδονταν σε σλαβική καταγωγή. Λόγω των διαδοχικών μεταναστεύσεων, κατακτήσεων, φυλετικών αναμίξεων και προσαρμογής, πολλοί από τους Κιργίζιους που κατοικούν σήμερα στην κεντρική και νοτιοδυτική Ασία έχουν μικτά χαρακτηριστικά, συχνά προερχόμενα από διαφορετικές φυλές, αν και μιλούν συναφείς διαλέκτους.


Στις αρχές του 19ου αιώνα, το νότια τμήμα της σημερινής Κιργιζίας πέρασε στον έλεγχο του χανάτου του Κοκάντ.

Η περιοχή ενσωματώθηκε επίσημα στη Ρωσική Αυτοκρατορία το 1876, με παράλληλες εξεγέρσεις ενάντια στην τσαρική εξουσία και τη μετανάστευση αρκετών κατοίκων στο Παμίρ και το Αφγανιστάν.

Παράλληλα, η καταστολή της επανάστασης της κεντρικής Ασίας το 1916 προκάλεσε τη μετανάστευση αρκετών Κιργίζιων στην Κίνα.


Το γεμάτο βουνά Κιργιστάν, ήταν, προεπαναστατικά, μια πάμφτωχη, κυρίως κτηνοτροφική χώρα, με τον πληθυσμό της να αποτελείται βασικά από αγράμματους νομάδες. Ελάχιστα ήταν τα αστικά κέντρα, αλλά και σε αυτά κυριαρχούσε η υπανάπτυξη. Ακόμη και στην πρωτεύουσα Μπισκέκ (Φρούνζε επί ΕΣΣΔ) το 1915 υπήρχαν μόλις 4 δημοτικά σχολεία στα οποία φοιτούσαν 439 μαθητές, ενώ δεν υπήρχε καθόλου μέση και ανώτατη εκπαίδευση. Την ίδια περίοδο, πάντα στην πρωτεύουσα, υπήρχαν συνολικά... πέντε γιατροί.


Παρ’ όλο που η Κιργισία δεν είναι μια πλούσια σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο χώρα, όπως τα γειτονικά της Καζακστάν και Ουζμπεκιστάν, παρουσιάζει ιδιαίτερο γεωπολιτικό ενδιαφέρον καθώς αποτελεί "μήλο της έριδος" από τη μια μεριά της Μόσχας και του Πεκίνου και από την άλλη της Ουάσιγκτον και των Βρυξελλών. Το κυριότερο όμως είναι ότι διαθέτει μεγάλες ποσότητες νερού.


Η άλλη άποψη


Η τοπική κυβέρνηση έχει τη δική της άποψη για την εικόνα της χώρας: «Μέσα σε λίγες δεκαετίες, η χώρα αναδείχθηκε σε «ατμομηχανή» των ασιατικών σοβιετικών δημοκρατιών σε όλους τους βασικούς τομείς της οικονομίας και των κοινωνικών υποδομών και σε ανεπτυγμένη βιομηχανική χώρα. Το 1975, η βιομηχανική παραγωγή ξεπέρασε κατά 29 φορές αυτή του 1940 και κατά... 286 φορές του 1913. Το 1897 εγγράμματο ήταν μόλις το 3,1% του πληθυσμού. Το 1939 αυτό το ποσοστό έφτασε στο 79,8% και το 1970 στο 99,7%.


Τη 10ετία του '70 είχε αναπτυχθεί σε όλη τη χώρα ένα δίκτυο 263 νοσοκομείων και 37,4 χιλιάδων Κέντρων Υγείας, όπου εργάζονταν 8,2 χιλιάδες γιατροί και 27,1 χιλιάδες ιατρικό προσωπικό. Λειτουργούσαν 7 θέατρα, μεταξύ αυτών όπερα και μπαλέτο και 1.100 πολιτιστικά κέντρα. Το 1934 δημιουργήθηκε η Κρατική Βιβλιοθήκη και το 1975 «μετρούσε» 3,5 εκατ. βιβλία και άλλα έντυπα, ενώ υπήρχαν 1.500 βιβλιοθήκες σε κάθε γωνιά της χώρας με 12,4 εκατ. βιβλία.


Δημιουργήθηκαν 7 ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα (πανεπιστήμιο, πολυτεχνείο κλπ.). Σε σύνολο 1.800 εκπαιδευτικών ιδρυμάτων κάθε τύπου και βαθμίδας φοιτούσαν σχεδόν 1 εκατ. παιδιά και νέοι. Σε κάθε 1.000 άτομα στην αγροτική οικονομία αντιστοιχούσαν 763 άτομα μέσης, ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης. Το 1936 δημιουργήθηκε το Τηλεγραφικό Πρακτορείο και το 1939 ο εκδοτικός οργανισμός. Το 1931 ξεκίνησαν οι πρώτες ραδιοφωνικές μεταδόσεις και το 1958 το πρώτο τηλεοπτικό στούντιο.


Οι κατσικόδρομοι, έγιναν παρελθόν. Ανοίχτηκαν αυτοκινητόδρομοι συνολικού μήκους 21,3 χιλιάδων χιλιομέτρων, εκ των οποίων τα 14,2 χιλ. χλμ. με άσφαλτο (1975). Το σιδηροδρομικό δίκτυο απλώθηκε σε 37 χιλ. χλμ.».


Δεν είναι ασφαλής


Μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 στις ΗΠΑ, το Κιργιστάν συμφώνησε να επιτρέψει στις αμερικανικές δυνάμεις να χρησιμοποιήσουν το αεροδρόμιο Manas του Μπισκέκ ως βάση. Τον Ιανουάριο του 2009, κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου κύματος επιχειρήσεων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, ο Πρόεδρος Bakiyev ανακοίνωσε το κλείσιμο της βάσης. Η κίνηση αυτή ήταν συνέπεια της προσφοράς, σε μορφή δανείου και άλλου είδους οικονομική βοήθεια, άνω των 2 δις δολαρίων από τη Ρωσία προς το Κιργιστάν. Η κυβέρνηση της χώρας δήλωσε πως το κλείσιμο ήταν συνέπεια της λαϊκής δυσαρέσκειας για τη βάση.


Παρόλα αυτά, τον Ιούνιο του 2009, οι αρχές αναθεώρησαν την απόφασή τους, μετά τη συμφωνία των ΗΠΑ να τριπλασιάσουν το ετήσιο ενοίκιο που πλήρωναν για τη χρήση της αεροπορικής βάσης. "Οι Αμερικανοί μας δίνουν χρήματα. Αλλά η Ρωσία μας δίνει δουλειά", λένε οι ντόπιοι.


Στο μεταξύ, το Πεκίνο ενδιαφέρεται να προωθήσει τα δικά του συμφέροντα στην περιοχή της Κεντρικής Ασίας. Οι εμπορικές συναλλαγές της Κίνας με το Κιργιστάν έχουν αυξηθεί κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια. Κίνα και Κιργιστάν υπέγραψαν μια σειρά συμφωνιών για συνεργασία στους τομείς των επιχειρήσεων, των επικοινωνιών, του εμπορίου και της ενέργειας. Επίσης, έχουν διεξάγει από κοινού σειρά στρατιωτικών ασκήσεων.


Τουρισμός και αξιοθέατα


Το πιο φημισμένο χιονοδρομικό κέντρο στο Κιργιστάν είναι το Kashk-Suu Ski Resort. Απέχει περίπου 26 χλμ. από το Μπισκέκ, 10 χλμ. από το Ala Archa National Park, 61 χλμ. από το Balasagun και περίπου  65 χλμ. από το Suyab.


Το Κιργιστάν δεν είναι από τις πιο ασφαλείς χώρες για τον ταξιδιώτη. Όσο για τον τουρισμό, είναι ακόμα σε εμβρυικό στάδιο, ενώ οι τιμές στα ξενοδοχεία και στην αγορά  θεωρούνται πολύ φθηνές για όλους τους Ευρωπαίους. Πολλές σιδηροδρομικές γραμμές είναι από την εποχή του Σοβιετικού καθεστώτος και στα σύνορα θα χρειαστεί να εξαντλήσετε όλη την υπομονή σας στους τελωνειακούς ελέγχους.


Κατά το τέλος της Σοβιετικής περιόδου υπήρχαν πενήντα αεροδρόμια στη χώρα τα περισσότερα για στρατιωτικούς σκοπούς. Στις μέρες μας λειτουργούν το Manas International Airport κοντά Μπισκέκ, που έχει σύνδεση με Μόσχα, Τασκένδη, Almaty, Πεκίνο, Urumqi, την Κωνσταντινούπολη, το Μπακού, το Δελχί, και το Λονδίνο.


Το αεροδρόμιο Οσχ έχει καθημερινές πτήσεις για το Μπισκέκ. Το αεροδρόμιο Τζαλάλ-Αμπάντ συνδέεται με καθημερινές πτήσεις με την πρωτεύουσα και κάθε εβδομάδα με την Issyk-Kul. Τα άλλα αεροδρόμια που υπήρχαν επί σοβιετικού καθεστώτος είτε έκλεισαν, είτε λειτουργούν περιστασιακά.


Σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης  τα αεροπλάνα του Κιργιστάν δεν έχουν την απαραίτητη πιστοποίηση όσον αφορά τους όρους ασφαλείας.


Ο επισκέπτης της χώρας ξεκινά τη βόλτα από το Μπισκέκ που είναι η πολιτιστική και οικονομική πρωτεύουσα της χώρας. Βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του Κιργιστάν  και είναι κτισμένο σε υψόμετρο 800 μ. στους πρόποδες του βουνού Tian Shan. Από το 1926 έως το 1991 είχε όνομα FRUNZE, για να τιμήσει τον πλοίαρχο του Ερυθρού Στρατού Machala Frunzeho.  Έχει πληθυσμό πάνω από 1 εκατ. κατοίκους και σπουδαιότερα αξιοθέατα της πόλης είναι το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο και το Εθνικό Μουσείο Τέχνης.


Το Suyab , γνωστό ως Suiyeh ή Ordukent είναι μια ενδιαφέρουσα  πόλη που βρίσκεται στο Δρόμο του Μεταξιού, περίπου 55 χλμ. από την πόλη Μπισκέκ. Έχει πλούσια κουλτούρα και σπουδαίο αρχαιολογικό ενδιαφέρον.


Το Balasagun είναι ένας φημισμένος αρχαιολογικός χώρος. Βρίσκεται περίπου 80 χλμ. από την πόλη Μπισκέκ και 10 χλμ νότια από το Tokmok.


Το Svatá hora Sulayman θεωρείται το ιερό βουνό της Κιργιζίας. Στο παρελθόν, ήταν ένας από τους κύριους τόπους προσκυνήματος των μουσουλμάνων. Είναι η μόνη περιοχή στη χώρα που ανήκει στα μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.


Περίπου 300 χλμ. από την πόλη Ος (φωτό, αριστερά)  βρίσκεται η προστατευόμενη περιοχή Sary Chelek, μια έκταση περίπου 23.868 εκτάρια, σε υψόμετρο από 1200μ.  έως 4247 μ. όπου βρίσκουν καταφύγιο περισσότερα από 1.000 είδη φυτών, 160 είδη πουλιών και 34 είδη θηλαστικών, μεταξύ των οποίων κάποια είναι σπάνια σε όλο τον κόσμο.


Η Chatyr Kul, φημίζεται για μια ελαφρώς αλμυρή λίμνη που βρίσκεται σε υψόμετρο 3.530 μ. στην κοιλάδα του Ak Sai, κοντά στα σύνορα του  Κιργιστάν με την Κίνα. Η λίμνη αποτελεί καταφύγιο για περισσότερα από 21.000 δείγματα των απειλούμενων με εξαφάνιση ειδών της άγριας χήνες και πάπιας, ενώ η απουσία ψαριών στη λίμνη επιτρέπει τη διατήρηση της βιολογικής ποικιλότητας σπάνιου πλαγκτόν και αμφιβίων.


Το εθνικό πάρκο Ala Archa, 40 χλμ. από την πόλη Μπισκέκ,  αποτελεί δημοφιλή προορισμό για πεζοπορία, ορειβασία και σκι. (Στη φωτογραφία ντόπιος με το χαρακτηριστικό καπέλο των Κιργιστανών).  Εδώ οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να δουν  περισσότερους από 20 παγετώνες, αγριοκάτσικα, ελάφια, σκιουράκια και την πιο σπάνια λεοπάρδαλη του κόσμου.


Στο ανατολικό τμήμα της χώρας, βρίσκεται σε υψόμετρο 1608 μ. η λίμνη Issyk-kul, το μεγαλύτερο φυσικό αξιοθέατα στην Κιργιζία και μια από τις μεγαλύτερες ορεινές λίμνες του κόσμου. Το μέσο βάθος της είναι 278μ. και το μέγιστο βάθος της 668μ. Σε μετάφραση το όνομά της σημαίνει ζεστή λίμνη. Είναι ένα ιδανικό μέρος για τους λάτρεις της ορεινής πεζοπορίας, των θαλάσσιων σπορ, ειδικά για surfing ή καταδύσεις στη λίμνη.