Είναι πολύ διαφορετικές οι μέρες του Πάσχα στα ακριτικά χωριά και νησιά της
πατρίδας μας. Με τους κατοίκους ενός ακριτικού νησιού της Δωδεκανήσου να
διατηρούν ευλαβικά τα ήθη, τα έθιμα και τις παραδόσεις τους, σε πείσμα αυτών
που τους ξέχασαν.
Με την περιφορά του Λαζάρου στα σπίτια του οικισμού, τον
θρήνο της Παναγιάς, το στόλισμα του σταυρού με αγριολούλουδα που μαζεύουν τα
παιδιά απ' τους αγρούς, την περιφορά του επιταφίου, την Ανάσταση, το κάψιμο του
Ιούδα, το ψήσιμο των αρνιών στους ξυλόφουρνους, τις τούρτες και τους
κουκνούκους, το άρμεγμα των ζώων και την παραγωγή του τυριού και του βούτυρου
στα μιτάτα.
Με εικόνες που είναι προτιμότερες από εκατό χιλιάδες λέξεις ο συνεργάτης μας
δημοσιογράφος Ιωσήφ Παπαδόπουλος
παρουσιάζει ένα αξιόλογο ντοκιμαντέρ με τίτλο «Πάσχα στην ακριτική και ξεχασμένη Κάσο»,
ένα νησί που ζει και αναπνέει μέσα από την αναβίωση των εθίμων και των
παραδόσεών του.
