1.- Για να δείτε από κοντά τις Δαλματικές ακτές. Καθώς το πολυτελέστατο κρουαζιερόπλοιο πλησιάζει, το μάτι δεν χορταίνει να βλέπει παρθένα και δαντελωτά ακρογιάλια. Μοιάζουν να κρατούν συντροφιά στα 1.185 μικρά και μεγαλύτερα νησάκια, που όλο νάζι και τσαχπινιά κολυμπούν στα γαλαζοπράσινα νερά της ιστορικής θάλασσας.
2.- Για ν΄ ανεβείτε στο πιο ψηλό σημείο της πόλης,στις πλαγιές του βουνού Srdj.To Ντουμπρόβνικ αγέρωχο και περιχαρακωμένο στα τείχη του μοιάζει να φυλάει τα σύνορα του Κροατικού κράτους καθώς στέκει στο νοτιότερο άκρο της δαλματικής ακτής.
3.- Για να διαπιστώσετε, επιτόπια, ότι οι 50.000 κάτοικοι του έχουν αλλάξει σελίδα αφήνοντας πίσω τα σύννεφα του πολέμου. Ο χαρακτήρας τους συνοψίζεται στην επιγραφή που είναι σκαλισμένη στην πέτρα του φρουρίου Lovrijenac: «Η ελευθερία δεν πουλιέται ούτε για όλο το χρυσάφι του κόσμου». Η πόλη πήρε το όνομα από τη σερβο-κροατική λέξη Ντούμπροβα, που σημαίνει μικρό δάσος.
4.- Για να συμφωνήσετε ότι αξίζει να είναι μέρος της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Γι αυτό προστατεύεται από την Unesco. Είναι μία πόλη κομψή και μυστηριώδης. Σε κάθε βήμα κρύβει και μια αποκάλυψη. Βασιλικές, παλάτια, εκκλησίες, μοναστήρια, μνημεία και παλιές κατοικίες είναι στριμωγμένα σ ένα κομμάτι γης που κυκλώνεται από πέτρινα τείχη (συνολικού μήκους 1.940 μέτρων) και περιβάλλεται από μία αστραφτερή, γαλαζοπράσινη θάλασσα.
5.- Για να ικανοποιηθείτε όποια κι αν είναι τα ενδιαφέροντά σας. Ιστιοπλοϊα, καταδύσεις, γυμνισμός, ιαματικά κέντρα, κυνήγι, σκι (χειμερινό και θαλάσσιο), οικολογία, εθνικά πάρκα, ορειβασία και άλλα, όλα φροντισμένα και βασισμένα σε μία καλά οργανωμένη υποδομή. Η Κροατία, προ πολλού, έχει επουλώσει τις πληγές από τη δίνη του πολέμου και έχει αποσπάσει εκ νέου την προσοχή του παγκόσμιου ταξιδιωτικού κοινού.
6.- Υπάρχει κι ένας λόγος παραπάνω, ειδικά για εμάς τους Έλληνες: Η πόλη ονομάσθηκε "Αθήνα της Νοτιοσλαβίας" για τη μεγάλη άνθηση που γνώρισε στα γράμματα και στις τέχνες. Από τα εδάφη της πέρασαν Σλάβοι, Βυζαντινοί, Νορμανδοί, Τούρκοι, Βενετσιάνοι και άλλοι. Ιδρύθηκε με την ονομασία Ραγκούσα τον 7ο μ.Χ. αιώνα από Ρωμαίους, μετά την καταστροφή της γειτονικής Επιδαύρου από τους Σλάβους. Ο Ναπολέων το 1808 και οι Αυστριακοί από το 1815 την έθεσαν υπό τον έλεγχό τους. Η καλύτερη περίοδος στην ιστορία της είναι μεταξύ του 15ου και 17ου αιώνα. Τα καράβια της Ραγκούσας ταξίδευαν σε ολόκληρο τον κόσμο. Το 1918 ενσωματώθηκε στη Γιουγκοσλαβία και από το 1991 αποτελεί έδαφος της Κροατίας. 7.- Για να δοκιμάστε ολόφρεσκα ψάρια, καπνιστό ζαμπόν, παστές σαρδέλες, σαλάμι με πάπρικα και αρνί μαγειρεμένο με γάλα. Περίφημα τα κόκκινα ντόπια κρασιά και ξακουστά είναι τα λευκά των νησιών.
8.- Για να σεργιανίσετε στην παλιά πόλη. Ο Γάλλος λόγιος Paul Garde την παρομοίασε με «μισάνοιχτη μπιζουτιέρα». Πράγματι, αν περάσεις την πύλη Pile Gate, ανακαλύπτεις τους θησαυρούς της κοσμηματοθήκης. Από τους πιο σημαντικούς είναι η εκκλησία του Αγίου Βλασίου. Χτίστηκε στις αρχές του 18ου αιώνα, σε αντικατάσταση παλαιότερης εκκλησίας που καταστράφηκε κατά τη διάρκεια φονικού σεισμού. Ακολούθησε μεγάλη πυρκαγιά, αλλά το άγαλμα του Αγίου, ως εκ θαύματος, είναι το μοναδικό κειμήλιο της εκκλησίας που διασώθηκε. Από τότε ο Άγιος (από τη Σεβάστεια της Μικράς Ασίας), κέρδισε επάξια τον τίτλο του φύλακα άγγελου και προστάτη της πόλης. Η Κολόνα με το άγαλμα του ιππότη Ορλάντο, έξω από την εκκλησία, θεωρείται σύμβολο της ελευθερίας και του πνεύματος που διέπει την πόλη. Στον πήχη του χεριού του, οι έμποροι της εποχής, συνήθιζαν να μετρούν το μήκος των πολύτιμων υφασμάτων.
9.- Για να ψωνίσετε χειροποίητες δαντέλες, πορσελάνες και κεραμικά. Ο κεντρικός πλακόστρωτος δρόμος Stradum, μήκους 300 μ. περίπου, είναι γεμάτος μαγαζάκια με σουβενίρ, εστιατόρια, καντίνες, ατμοσφαιρικά καφέ. Όλοι κυκλοφορούν πεζοί, γιατί μέσα στα τείχη απαγορεύονται τα τροχοφόρα. Οπότε με όλη την άνεσή θα δείτε το αναγεννησιακό παλάτι Rector, που μοιάζει με μινιατούρα του παλατιού των Δόγηδων της Βενετίας. Λίγο πιο πέρα ο μεγαλειώδης καθεδρικός ναός του 17ου αιώνα με τρούλο σε ρυθμό μπαρόκ.
10.- Για να απολαύσετε, απέναντι, το καταπράσινο νησάκι Locrum. Σύμφωνα με το θρύλο, εδώ βρήκε καταφύγιο ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος της Αγγλίας. Σήμερα είναι αγαπημένο καταφύγιο των γυμνιστών που απολαμβάνουν τα ζεστά νερά της Αδριατικής.
11.- Για να δείτε από ψηλά τις στέγες των σπιτιών. Από μόνες τους είναι ένα αξιοθέατο. Ρώτησα να μάθω, που έγιναν οι βομβαρδισμοί. Το 80% των κτιρίων είχε καταστραφεί. Εννέα μεγάλα ιστορικά κτίρια υπέστησαν ολοκληρωτικές ζημιές. Κι όμως, οι επισκευές έγιναν σε χρόνο ρεκόρ. Τα κόκκινα κεραμίδια, τα kupa, κατασκευάζονται στο γειτονικό χωριό Kupari. Είναι η πέμπτη πρόσοψη των σπιτιών.
