|
Υπάρχουν και τα βουνά της Πίνδου
Η βλάστηση της Βόρειας Πίνδου είναι πλουσιότατη. Στα χαμηλότερα υψόμετρα συναντώνται μεσογειακά είδη θάμνων και δέντρων όπως η αριά, η κουμαριά και το πουρνάρι. Ψηλότερα, δάση με βελανιδιές. Πιο πάνω, δάση με οξιές και κωνοφόρα (μαυρόπευκα και έλατα). Κοντά στις κορυφές, δάση με ρόμπολα και εκτεταμένα υπαλπικά λιβάδια. Στα χαμηλότερα υψόμετρα, στις πλαγιές των
βουνών και στις κοιλάδες της Βόρειας Πίνδου, βρίσκεται απλωμένο ένα εκτεταμένο
δίκτυο ορεινών οικισμών που περιλαμβάνει περισσότερα από εκατό χωριά και δύο
κωμοπόλεις.
Αριστερά, η Δρακολίμνη στα υποαλπικά οροπέδια της Τύμφης, με υψόμετρο 2.050 μέτρα. Οι έξι κύριες ενότητες στις οποίες
συμπεριλαμβάνονται οι οικισμοί της Β. Πίνδου είναι μοιρασμένοι σε τέσσερις
Νομούς: στο Νομό Ιωαννίνων
βρίσκεται το Ζαγόρι, η Κόνιτσα και τα χωριά της καθώς επίσης
το Μέτσοβο με τα γύρω χωριά,
στους Νομούς Γρεβενών και
Κοζάνης βρίσκονται τα χωριά του Βοίου, στο Νομό Γρεβενών τα Κουπατσαραίικα χωριά και τέλος στο
Νομό Καστοριάς τα χωριά των
βορειοανατολικών πλαγιών του Γράμμου. Μια επιπλέον ενότητα συγκροτούν τα Βλαχοχώρια της Βόρειας Πίνδου,
χτισμένα ως επί το πλείστον σε μεγάλα υψόμετρα σε όλα τα μεγάλα βουνά της
Βόρειας Πίνδου. Τέλος οι Σαρακατσάνοι, ως
νομάδες κτηνοτρόφοι που είναι, εγκαθίστανται με τα κοπάδια τους κάθε καλοκαίρι
σε αρκετά από τα λιβάδια και τα υπαλπικά οροπέδια της Βόρειας Πίνδου. Οι κάτοικοι όλων των παραπάνω οικιστικών
ενοτήτων της Βόρειας Πίνδου ανέπτυξαν μέσω των αιώνων τα ιδιαίτερα
χαρακτηριστικά τους βασισμένοι στον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους και στην
αλληλεπίδραση με τους γείτονές τους. Η ποικιλία των κλιματικών συνθηκών, του
γεωμορφολογικού ανάγλυφου και της εδαφικής σύστασης της περιοχής σε συνδυασμό
με την μακραίωνη επίδραση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων συνέβαλαν στη
δημιουργία μιας εξαιρετικά πλούσιας βιοποικιλότητας. Τα πιο πολύτιμα οικολογικά χαρακτηριστικά
της περιοχής, είναι η απαράμιλλη φυσική ομορφιά του τοπίου (απότομα βουνά και
φαράγγια, κοιλάδες, ποικιλία ανάγλυφου, εκτεταμένα δάση και ποικιλία υδατικών συστημάτων),
ο γεωλογικός πλούτος (βάραθρα, βραχοπλαγιές κ.α.), και βέβαια η παρουσία μιας
μοναδικής ποικιλίας οικοτόπων, περισσότερων από 1750 είδη φυτών, και σχεδόν 300
ειδών σπονδυλοζώων –ανάμεσά τους πολλά σπάνια και προστατευόμενα. Αξιοσημείωτο
είναι και το μεγάλο πολιτισμικό και αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον του ανθρωπογενούς
περιβάλλοντος με τους διάσπαρτους στο χώρο οικισμούς και τις υπόλοιπες
ανθρώπινες κατασκευές: γεφύρια, λιθόστρωτοι δρόμοι, βρύσες, υδροκίνητες
εγκαταστάσεις, μεταβυζαντινές εκκλησίες και μοναστήρια. Σημαντικό στοιχείο
είναι επίσης και η διατήρηση παραγωγικών δραστηριοτήτων, όπως η κτηνοτροφία,
που διεξάγονται ακόμα με παραδοσιακές μεθόδους. Όμως και αυτός ο πανέμορφος και τεράστιας
οικολογικής αξίας τόπος αντιμετωπίζει σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα. Τα
κυριότερα από αυτά είναι: η μείωση της ποικιλότητας των βιοτόπων, η μείωση της
έκτασης πολύτιμων ώριμων δασών, η αύξηση της έκτασης και της έντασης της
λαθροθηρίας, της λαθραλιείας, της λαθροσυλλογής ζωντανών οργανισμών και
ενόχλησης της άγριας πανίδας, η αύξηση της έντασης των δραστηριοτήτων
αισθητικής υποβάθμισης του τοπίου, η εξαφάνιση ορισμένων ειδών ζώων και
δραματική μείωση των πληθυσμών άλλων ειδών, η δέσμευση των νερών πηγών, ρεμάτων
και ποταμών με φράγματα και εκτροπές. Όλα τα παραπάνω περιβαλλοντικά προβλήματα εντείνονται από το γεγονός πως μέχρι σήμερα απουσιάζει ένας αποτελεσματικός μηχανισμός ορθής διαχείρισης και προστασίας του φυσικού πλούτου της Βόρειας Πίνδου. Παράλληλα, μαζί με τη συνεχή μείωση του πληθυσμού, χάνεται η πλούσια παράδοση συνύπαρξης του ανθρώπoυ με το φυσικό περιβάλλον. (Το παραπάνω άρθρο μας έστειλε η WWF Ελλάς).  |
||||||||||||
|
|||||||||||||
